[ سوره الزمر ( 39 ) : آيات 39 تا 41 ]
قُلْ يا قَوْمِ اعْمَلُوا عَلى مَكانَتِكُمْ إِنِّي عامِلٌ فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ ( 39 ) مَنْ يَأْتِيهِ عَذابٌ يُخْزِيهِ وَ يَحِلُّ عَلَيْهِ عَذابٌ مُقِيمٌ ( 40 ) إِنَّا أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْكِتابَ لِلنَّاسِ بِالْحَقِّ فَمَنِ اهْتَدى فَلِنَفْسِهِ وَ مَنْ ضَلَّ فَإِنَّما يَضِلُّ عَلَيْها وَ ما أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيلٍ ( 41 )
بگو كافران قريش را : اى قوم بكنيد آنچه مىتوانيد بر حسب امكان و قدرت خويش كه من نيز آنچه توانم خواهم كردن ، زود بود كه بدانيد آنكسى را كه عذابى رسوا كننده بوى آيد در دنيا و خوار و رسوا گردد و عذاب مقيم و دايم بوى نازل شود و هميشه در آن عذاب بماند
[ إِنَّا أَنْزَلْنا ]
بدرستى كه ما فرو فرستاديم بر تو كتابى را كه قرآنست بحقّ و صدق براى احتياج مردمان به آن پس هر كه مهتدى شود و راه راست يابد نفع آن نفس ويرا بود و هر كه ضالّ شود و مهتدى نگردد ضرّ آن ضلالت بر نفس وى باشد ، بر تو رسانيدن است برسان و تو موكّل و نگهبان ايشان نيستى .
[ سوره الزمر ( 39 ) : آيات 42 تا 44 ]
اللَّهُ يَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِها وَ الَّتِي لَمْ تَمُتْ فِي مَنامِها فَيُمْسِكُ الَّتِي قَضى عَلَيْهَا الْمَوْتَ وَ يُرْسِلُ الْأُخْرى إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ ( 42 ) أَمِ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ شُفَعاءَ قُلْ أَ وَ لَوْ كانُوا لا يَمْلِكُونَ شَيْئاً وَ لا يَعْقِلُونَ ( 43 ) قُلْ لِلَّهِ الشَّفاعَةُ جَمِيعاً لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ( 44 )
خداى تعالى و تقدّس برمىدارد جانها را هنگام مردن وى يعنى وقت خفتن ، خفتگان را مردگان خوانده است از آنجا كه تميز نمىتوانند كرد و تصرّف در كارها چنان كه مردگان ، و آنكه وى نميرد در خواب خود يعنى آن را كه در خواب جان برندارد ، و نگاه ميدارد آن را كه مرگ بر وى حكم كرده باشد و ردّ كند آن جان را كه مرگ بر وى حكم نكرده باشد تا اجلى مسمّى يعنى نام برده كه چون آن اجل درآيد يك لحظه تقديم و تأخير نيفتد بدرستى كه درينچه گفته شد از قبض روح و نگاه داشتن جان خفته و ردّ كردن جان ديگرى آياتى و علاماتى هست گروهى را كه انديشه و تفكّر كنند ابو هريره روايت كرد كه : رسول صلّى اللّه عليه و آله گفت كه : چون يكى از