آنگه گفت : ظاهر شد ايشان را بدى آنچه كرده باشند و بايشان فرو آيد جزاء آن استهزا كه در دنيا بر مؤمنان كرده باشند .
[ سوره الزمر ( 39 ) : آيات 49 تا 52 ]
فَإِذا مَسَّ الْإِنْسانَ ضُرٌّ دَعانا ثُمَّ إِذا خَوَّلْناهُ نِعْمَةً مِنَّا قالَ إِنَّما أُوتِيتُهُ عَلى عِلْمٍ بَلْ هِيَ فِتْنَةٌ وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ ( 49 ) قَدْ قالَهَا الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَما أَغْنى عَنْهُمْ ما كانُوا يَكْسِبُونَ ( 50 ) فَأَصابَهُمْ سَيِّئاتُ ما كَسَبُوا وَ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْ هؤُلاءِ سَيُصِيبُهُمْ سَيِّئاتُ ما كَسَبُوا وَ ما هُمْ بِمُعْجِزِينَ ( 51 ) أَ وَ لَمْ يَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ وَ يَقْدِرُ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ( 52 )
حقّ تعالى درين آيت يكى از جملهء خصال « 1 » بد آدمى باز ميگويد كه : چون آدمى را بلائى و نكبتى رسد ما را كه دافع بلا و محنتيم بخواند چون آن محنت را بنعمت بدل كنيم و نعمتش دهيم از خزاين خود ، وى گويد كه : مرا اين از آن دادند كه من سزاوار آنم قتاده گفت : بر علمى كه بنزديك منست از معرفت وجوه اكتساب چنان كه قارون گفت : خداى تعالى بر وى ردّ كرد و گفت : نه آن فتنهء است ويرا و امتحانى است تا شكر نعمت مىكند يا كافر نعمت ميگردد ؟ و ليكن بيشترين مردمان نميدانند كه آن فتنه و امتحان است
[ قَدْ قالَهَا الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ ]
همين كلمه و همين سخن گفتند كسانى كه پيش ازينان بودند يعنى قارون وى نيز گفت : انّما اوتيته على علم عندى ، لا جرم چون عذاب ما آمد هيچ سود نكرد ايشان را آنچه كردند ، و بفرياد ايشان نرسيد
[ فَأَصابَهُمْ ]
پس بايشان رسيد سيّئات و بدى آنچه كردند ، و آنان كه ظالمان و ستمكاراناند ازين جماعت زود بود كه بديشان رسد بديهاى آنچه كسب كردند ، و ايشان مرا عاجز نتوانند كرد و از من فوت نتوانند گشت و از عذاب من نتوانند گريخت
[ أَ وَ لَمْ يَعْلَمُوا ]
اى « 2 » نميدانند كه آنچه ايشان بر علم خود حمل ميكنند كه آن روزى است از خداى تبارك و تعالى و خداى تعالى روزى رساند و گستراند آن را كه خواهد و تنگ گرداند
هامش
( 1 ) در نسخهء قديمى : « خصايل » .
( 2 ) در بعضى نسخ : « هى » يعنى آيا .