شما خواهد كه بخسبد بايد كه بر دست راست خسبد و بگويد : اللهم باسمك وضعت جنبى و بك أرفعه ، ان امسكت نفسى فاغفر لها و ان ارسلتها فاحفظها بما تحفظ به عبادك الصّالحين . آنگه گفت :
[ أَمِ اتَّخَذُوا ]
نه كه گرفتند كافران قريش بدون خداى تعالى و بىامر و فرمان وى شفاعت كنندگانى از بتان بگو اى محمّد اگرچه ايشان مالك نباشند چيزى را از شفاعت و عبادت را نشناسند و ندانند ايشان را شفاعت باشد ؟ ! و اين بر سبيل ملامت و توبيخ گفت آنگه گفت : اى محمّد بگوى كه : شفاعت همه خداى راست جلّ جلاله تا هر كه شفاعت كند جز بامر خداى تعالى نباشد مالك اوست ملك آسمان و زمين ويراست مرجع و بازگشت شما همه با وى باشد روز قيامت .
[ سوره الزمر ( 39 ) : آيات 45 تا 46 ]
وَ إِذا ذُكِرَ اللَّهُ وَحْدَهُ اشْمَأَزَّتْ قُلُوبُ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ وَ إِذا ذُكِرَ الَّذِينَ مِنْ دُونِهِ إِذا هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ ( 45 ) قُلِ اللَّهُمَّ فاطِرَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ عالِمَ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ أَنْتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبادِكَ فِي ما كانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ ( 46 )
چون خداى را ياد كنند تنها در پيش كافران دلهاى آنان كه بقيامت ايمان ندارند تنگ شود و نفور گردد و از خشم و اندوه بر « 1 » گردد ، چنان كه اثر آن بر بشرهء ايشان پديد آيد و قبض در ناصيهء ايشان ظاهر گردد ، و چون ياد كنند آنانرا كه دون خداىاند « 2 » از بتان و دون رسول خداى و اهل بيتاند از دشمنان ايشان ؛ دلهاى ايشان خرّم و شادان گردد و لبهاى ايشان خندان شود چنان كه دشمنان خداى تعالى بذكر خداى خشمگين « 3 » و نفور مىشوند دشمنان رسول و اهل بيتش بذكر فضايل و مناقب ايشان خشمگن « 4 » و نفور مىشوند آنگه رسول را فرمود تا ايشان را بحكومت پيش خداى آورد و بر ايشان دعا كند و اين كلمات بر زبان راند كه :
[ اللَّهُمَّ فاطِرَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ ]
اى خداى كه آفرينندهء آسمان و زمينى تو حكم كنى ميان بندگان خود در آنچه خلاف كردهاند و
هامش
( 1 ) در بعضى نسخ : « پر » .
( 2 ) در بعضى نسخ و در تفسير ابو الفتوح : « كه فرود خدايند » .
( 3 ) در غالب نسخ در هر دو موضع : « خشمگين » .
( 4 ) در غالب نسخ در هر دو موضع : « خشمگين » .