بگو اى محمّد كه : من پيغمبرىام ترساننده ميگويم كه : از خداى تعالى بترسيد و بوى شرك مياريد كه هيچ خداى نيست الّا يك خداى ؛ شكنندهء كامهاى جبّاران و متكبّران ؛ پروردگار زمين و هفت آسمان و آنچه در ميان آسمان و زمين است خدائى كه غلبه و عزّت ويراست آمرزندهء ، گناه مجرمان است آنگه گفت : بگو اى محمّد كه : آنچه من گفتم و شما را خبر دادم خبرى عظيم است كارى بزرگ است شما از آن اعراض كردهايد و عدول ميكنيد يعنى قرآن و حديث قيامت از بهشت و دوزخ
[ ما كانَ لِي مِنْ عِلْمٍ ]
مرا نيست از هيچ علمى و دانشى به جماعت برترينان يعنى فريشتگان چون با يكديگر خصومت ميكردند يعنى در حديث آدم چون گفتند :
« أَ تَجْعَلُ فِيها مَنْ يُفْسِدُ فِيها »
( الايه ) عبد اللّه عبّاس گفت كه : رسول صلّى اللّه عليه و آله مرا گفت :
تو دانى كه [ ملأ أعلى ] در چه خصومت كردند ؟ - گفتم : نه ، گفت كه : خصومت در درجات و كفّارات امّا كفّارات ؛ اسباغ الوضوء فى السّبرات « 1 » و نقل الاقدام الى الجماعات و انتظار الصلاة بعد الصّلوة ، و امّا الدّرجات فافشاء السّلام و أطعام الطّعام و الصّلوة باللّيل و النّاس نيام ، وضو تمام كردن در سرما و نقل اقدام كردن با جماعتهاى نماز و منتظر بودن نمازى را پس از نمازى كفّارت است ، و افشاى سلام كردن و مردم را طعام دادن و بشب بيدار بودن براى نماز كردن و مردم خفته باشند درجات و پايههاى بهشت است .
[ إِنْ يُوحى إِلَيَّ ]
وحى نميكنند به من مگر براى آنكه من ترساننده و بيان كننده باشم
[ إِذْ قالَ رَبُّكَ ]
چون گفت خداى تو مر فريشتگان را كه : من خواهم آفريدن آدمى از گل يعنى آدم را چون ويرا بيافرينم و تمام كنم از پيش وى به سجده درآييد چون خلقت آدم تمام شد و روح در وى آفريد فريشتگان همه سجده كردند مگر ابليس كه استكبار و گردنكشى كرد و او خود از جملهء كافران بود .
هامش
( 1 ) « سبرات » جمع سبره است ؛ در مجمع البحرين گفته : « فى الحديث : اسباغ الوضوء فى السبرات جمع سبرة به سكون الباء و هى شدّة البرد » .