سورة الزّمر
مكيّة و خمس و سبعون اية
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
مكّى است هفتاد و پنج آيت است « 1 » ابىّ بن كعب روايت كرد از رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم كه : هر كه اين سوره بخواند خداى تعالى اميد ويرا منقطع نگرداند و ثواب ترسكاران « 2 » ويرا كرامت كند و از صادق عليه السّلام روايت است « 3 » كه : هر كه اين سوره بخواند خداى تعالى ويرا شرف دنيا و آخرت بدهد و بىمال و عشيره وى را عزيز گرداند و تن وى را بر آتش دوزخ حرام گرداند .
[ سوره الزمر ( 39 ) : آيات 1 تا 2 ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
تَنْزِيلُ الْكِتابِ مِنَ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ ( 1 ) إِنَّا أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ فَاعْبُدِ اللَّهَ مُخْلِصاً لَهُ الدِّينَ ( 2 )
حقّ تعالى قرآن را
[ تَنْزِيلُ ]
« 4 » نام نهاده است مصدرى در جاى مفعول براى
هامش
( 1 ) در تفسير ابو الفتوح ( ره ) باضافهء : « و هزار و صد و نود و دو كلمه است و چهار هزار و هفتصد و هشت حرف است » .
( 2 ) در نسخهء قديمى : « ترسگان » و در تفسير ابو الفتوح : « خائفان » .
( 3 ) اين روايت در تفسير ابو الفتوح ( ره ) نيست و از ملاحظهء نظائر اين مورد در مقام بيان فضيلت قرائت سوره قرآن برميآيد كه مفسّر اين تفسير آنها را از كتب معتبرهء ديگر فراگرفته است چنان كه اين روايت مأخوذ از كتب ابن بابويه ( ره ) است چنان كه در تفسير برهان تصريح كرده است و همچنين در غير آن تصريح شده است .
( 4 ) ابو الفتوح ( ره ) نسبت به[ تَنْزِيلُ الْكِتابِ ]چنين گفته ( ج 4 ؛ ص 478 ) :