تصديق كرد آنگه ايشان را گفت : شما به آنچه كرديد و گفتيد عذاب دردناك بچشيد
[ وَ ما تُجْزَوْنَ ]
و شما را جزا ندهند مگر بر حسب آنچه كنيد از اعمال .
[ سوره الصافات ( 37 ) : آيات 40 تا 49 ]
إِلاَّ عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ ( 40 ) أُولئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌ ( 41 ) فَواكِهُ وَ هُمْ مُكْرَمُونَ ( 42 ) فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ ( 43 ) عَلى سُرُرٍ مُتَقابِلِينَ ( 44 )
يُطافُ عَلَيْهِمْ بِكَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ ( 45 ) بَيْضاءَ لَذَّةٍ لِلشَّارِبِينَ ( 46 ) لا فِيها غَوْلٌ وَ لا هُمْ عَنْها يُنْزَفُونَ ( 47 ) وَ عِنْدَهُمْ قاصِراتُ الطَّرْفِ عِينٌ ( 48 ) كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌ مَكْنُونٌ ( 49 )
لكن بندگان خاصّ و خالص خداى تعالى كه عبادت باخلاص كنند ايشان راست در بهشت روزى معلوم و مقدّر آنگه تفسير روزى كرد و گفت : ميوههائى كه از خوردن آن لذّت يابند و اين حكم است بر آنكه اهل بهشت براى حفظ صحّت خويش در بهشت محتاج قوت نباشند و گفتهاند : مراد بمعلوم موقّت است يعنى در بامداد و شبانگاه چنان كه گفت :
« وَ لَهُمْ رِزْقُهُمْ فِيها بُكْرَةً وَ عَشِيًّا »
و ايشان گرامى داشتگان باشند در بهشتهاى با نعمت بر تختهاى آراسته نشسته روى به يكديگر آورده
[ يُطافُ عَلَيْهِمْ ]
ميگردانند بر ايشان كأسى « 1 » پر از شراب معين و « معين » آبى بود كه بر روى زمين رود بشدّت و سرعت آنگه وصف كرد آن شراب را و گفت :
[ بَيْضاءَ لَذَّةٍ ]
سفيدى « 2 » با لذّت و راحت كسانى را كه آن شراب خورند در وى نباشد فساد عقلى يعنى عقل را زائل نگرداند و دردسر و خمار نياورد و نه ايشان را مست لا يعقل گرداند
[ وَ عِنْدَهُمْ ]
و نزديك ايشان باشند زنانى كه چشم خود بر شوهران خود قصر كرده باشند در ديگرى نگاه نكنند فراخ چشمان و كشيده چشمان باشند تو پندارى كه ايشان در صفاى بشره و سفيدى اعضاء چون بيضهء مرغىاند كه آن را پوشيده باشند تا دست كس بوى نرسد و متغيّر نگردد از گرد هوا و تابش آفتاب رنگ بنگرداند .
هامش
( 1 ) ابو الفتوح ( ره ) گفته : « كأس آنگه گويند آن را كه در او خمر باشد چنان كه مائده آنگه گويند خوان را كه در او طعام باشد » .
( 2 ) در چند نسخه : « سپيدى » .