سال بگذرد از هجرت من روا باشد كه اختيار عزوبت و عزلت كنند و بر سر كوهها عبادت كنند « 1 »
[ إِنْ يَكُونُوا فُقَراءَ يُغْنِهِمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ ]
اگر درويش باشند خداى ايشان را از فضل خويش توانگر گرداند .
عبد اللّه عبّاس از رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم روايت كرد : التمسوا الرّزق بالنّكاح ؛ طلب روزى كنيد بنكاح يعنى ممكن باشد كه از دوگانه زن يا شوهر فراخ روزى باشند از سبب او خيرى و رزقى به اين « 2 » ديگر رسد و رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم گفت : عليك بذات الدّين تربت يداك ، بر تو باد
هامش
و « عاريات » نظر به دو اعتبار مذكور بر ايشان صادق است و هيچگونه تنافى فيما بين آن دو كلمه كه در وهلهء اولى به نظر ميرسد نيست .
چون سخن به اين جا رسيد مناسب است كه كلام محدّث قمى ( ره ) را كه تا حدّى ارتباط با اين مطلب دارد در اينجا ياد كنيم زيرا آن مرحوم در مفاتيح الجنان در آخر فصل اوّل كه آن را بعنوان « آداب زيارت » معنون كرده گفته است : ( ص 315 - 316 چاپ علمى بخطّ ميرزا طاهر خوشنويس ) .
« شيخ شهيد - ( مراد شهيد اوّل رضوان اللّه عليه است . ) - فرموده : در وقتى كه زنها ميخواهند زيارت كنند بايست كه خود را جدا كنند از مردان و تنها زيارت كنند و اگر در شب زيارت كنند اولى است ، و بايد كه تغيير وضع كنند يعنى لباس خوب و عالى را به لباس پست بدل كنند كه شناخته نشوند ، و مخفى و پنهان بيرون آيند كه كسى كمتر ايشان را بيند و شناسد و اگر با مردان نيز زيارت كنند جايز است اگرچه مكروه است .
مؤلّف گويد : ازين كلمات معلوم شد كثرت قبح و شناعت آنچه متعارف شده فعلا كه زنها باسم تشرّف به زيارت خود را آرايش نموده با لباسهاى نفيس از خانهها بيرون ميآيند و در حرمهاى مطهّره مزاحمت با نامحرمان نموده و فشار ببدنهاى ايشان داده يا خود را متّصل بضرايح مطهّره نموده يا در قبلهء مردمان نشسته مشغول به زيارت خواندن شده و حواسّ مردم را پريشان نموده عبّاد آن محلّ را از زائرين و نماز گزارندگان و متضرّعين و گريه كنندگان از كار خود بازداشته و داخل در زمرهء صادّين عن سبيل اللّه شده الى غير ذلك ، و فى - الحقيقة بايست اين زيارت از آن زنها از منكرات شرع شمرده شود نه عبادات و داخل در موبقات
( 1 ) ابو الفتوح ( ره ) در اين مورد از تفسير خود اخبارى نسبت به اختيار آن زن كه در دين استحباب اختيار آن وارد شده و همچنين نسبت بآداب نكاح و زفاف و ساير امور مربوط به ازدواج نقل كرده است هر كه طالب باشد به آن جا مراجعه كند .
( 2 ) در بعضى نسخ : « چيزى در رزق اين » .