آنان كه عهد خداى بشكنند پس از آنكه استوار كرده باشند ، و ببرند از آنچه خداى تعالى ايشان را فرموده باشد بپيوستن آن ، و در زمين فساد كنند ايشان را لعنت است و دورى از رحمت خداى و ايشان راست بدى سراى يعنى سراى بد كه آن دوزخ است ؛ مفسّران گفتند كه : مراد به اين آيت خارجياناند كه بغى كنند و بر امام عدل بيرون آيند از آنان كه رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم امير المؤمنين را از ايشان خبر داد ؛ گفت : يا علىّ إنّك ستقاتل النّاكثين و القاسطين و المارقين : و مراد به
[ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ ]
محارباناند .
[ اللَّهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ وَ يَقْدِرُ وَ فَرِحُوا بِالْحَياةِ الدُّنْيا وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا فِي الْآخِرَةِ إِلَّا مَتاعٌ ( 26 ) وَ يَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْهِ آيَةٌ مِنْ رَبِّهِ قُلْ إِنَّ اللَّهَ يُضِلُّ مَنْ يَشاءُ وَ يَهْدِي إِلَيْهِ مَنْ أَنابَ ( 27 ) الَّذِينَ آمَنُوا وَ تَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْ بِذِكْرِ اللَّهِ أَلا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ ( 28 ) الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ طُوبى لَهُمْ وَ حُسْنُ مَآبٍ ( 29 ) ]
حقّ تعالى در اين آيت بيان كرد كه : رزّاق بر حقيقت وى است و قبض و بسط بفرمان اوست گفت : خداى تعالى مىگستراند روزى بر آنكه ميخواهد و فراخ ميگرداند و به اندازه مىرساند ، و تنگ ميگرداند بر آنكس كه ميخواهد
[ وَ فَرِحُوا ]
و ايشان يعنى كفّار قريش بزندگانى دنيا شادمانهاند و زندگانى دنيا در جنب زندگانى آخرت نيست الّا آنچه به دو تمتّع گيرند و آنگه بگذارند كلبى گفت : مانند متاعى خسيس كه آن را قدرى نباشد و قيمتى نبود چون كاسهء و قدحى و آنچه بدين ماند ، آنگه حكايت كرد از آنچه كافران مكّه گفتند ؛ گفت : ميگويند آن كسانى كه كافر شدند : چرا فرو فرستاده نشد بوى آيتى و علامتى كه دليل صدق او كند در اين دعوى از خداى وى ؛