و بترسيد راهى طلب كرد تا بگريزد نيافت در دل خود نيّت با خداى تعالى راست كرد و گفت : بار خدايا اگر اين يك بار دگر پرده فرو گذارى ديگر باره با سر اين خطا نروم ، آنگه ترسان و لرزان مىآمد تا كه برسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم رسيد سلام كرد رسول گفت :
اى فلان چيست اين كه بر سر دارى ؟ - نيارست گفت كه : خمر است گفت : بارهء سركه است يا رسول اللّه ، رسول گفت : مرا ده او قرابه از سر برگرفت با دلى خائف و دستى لرزان پارهء بر دست رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ريخت راوى خبر گويد كه : سركهء صافى پاكيزه بود ، رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم پارهء از آن بچشيد و ياران بچشيدند مرد بتعجّب فروماند و گفت : يا رسول اللّه بدان خداى كه ترا به حق بخلقان فرستاد كه من خمر در قرابه كرده بودم گفت : راست گفتى و ليكن چون مرا ديدى در دل چه نيّت كردى ؟ - گفت : توبهء نصوح كردم و گفتم :
بار خدايا اگر مرا اين بار ديگر رسوا نكنى من بار ديگر با سر مانند اين كار نشوم ، گفت : لا جرم چون خداى تعالى صدق نيّت تو شناخت حال بگردانيد و خمر در قرابه سركه كرد ، آنگه اين آيت بخواند انّ اللّه لا يغيّر ؛ الآيه .
[ وَ إِذا أَرادَ اللَّهُ ]
و چون خداى تعالى خواهد بقومى بدى و هلاكت و عذاب را آن را هيچ مردّى و باز گردانيدنى نباشد « 1 » و ايشان را بدون خداى واليى نباشد كه آن بلا بگرداند از ايشان و حمايت كند ايشان را .
[ سوره الرعد ( 13 ) : آيات 12 تا 14 ]
هُوَ الَّذِي يُرِيكُمُ الْبَرْقَ خَوْفاً وَ طَمَعاً وَ يُنْشِئُ السَّحابَ الثِّقالَ ( 12 ) وَ يُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهِ وَ الْمَلائِكَةُ مِنْ خِيفَتِهِ وَ يُرْسِلُ الصَّواعِقَ فَيُصِيبُ بِها مَنْ يَشاءُ وَ هُمْ يُجادِلُونَ فِي اللَّهِ وَ هُوَ شَدِيدُ الْمِحالِ ( 13 ) لَهُ دَعْوَةُ الْحَقِّ وَ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ لا يَسْتَجِيبُونَ لَهُمْ بِشَيْءٍ إِلاَّ كَباسِطِ كَفَّيْهِ إِلَى الْماءِ لِيَبْلُغَ فاهُ وَ ما هُوَ بِبالِغِهِ وَ ما دُعاءُ الْكافِرِينَ إِلاَّ فِي ضَلالٍ ( 14 )
هامش
( 1 ) - ابو الفتوح ( ره ) گفته : « بدانكه آنچه خداى تعالى بر بنده قضا كرده باشد از افعال او چون مرگ و بيمارى آنچه مختصّ است بخداى تعالى بر دو ضرب باشد بعضى آنكه حتم باشد بر او و آن لابدّ برسد و آن را مردىّ نبود و ذلك قوله : و إذا أراد اللّه بقوم سوء فلا مردّ له ، و ضربى دگر آن بود كه مشروط باشد حصول آن بامرى چنان كه در معلوم چنان بود كه اگر دعا كند يا طاعتى كند يا صدقهء دهد آن مكروه از او بگردد اگرچه در لوح بر او نوشته باشند بسترد و ببدل آن ديگرى بنويسد و ذلك قوله : يمحو اللّه ما يشاء و يثبت و قوله عليه السلام : الصّدقة تردّ البلاء و الدّعاء يردّ البلاء » .