سورة الرعد
مكّيّة و هى ثلاث و اربعون اية
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
[ سوره الرعد ( 13 ) : آيات 1 تا 2 ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
المر تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ وَ الَّذِي أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ الْحَقُّ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يُؤْمِنُونَ ( 1 ) اللَّهُ الَّذِي رَفَعَ السَّماواتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَها ثُمَّ اسْتَوى عَلَى الْعَرْشِ وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ كُلٌّ يَجْرِي لِأَجَلٍ مُسَمًّى يُدَبِّرُ الْأَمْرَ يُفَصِّلُ الْآياتِ لَعَلَّكُمْ بِلِقاءِ رَبِّكُمْ تُوقِنُونَ ( 2 )
اين سوره مكيّست و قتاده گفت : مدنيست ، چهل و سه آيت است « 1 » .
از سعيد جبير و عبد اللّه عبّاس روايتست كه : رسول خداى گفت كه : هر كه سورهء رعد بخواند خداى تعالى وى را به وزن هر ابرى كه آمده و خواهد آمدن ؛ ده حسنه در نامهء أعمال بنويسد و روز قيامت از جملهء وفاداران بعهد باشد .
عبد اللّه عبّاس گفت كه : معنى [ المر ] آنست كه أنا اللّه أعلم و أرى ؛ منم آن خداى كه أحوال شما ميدانم و مىبينم
[ تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ ]
اين آيات كتاب قرآنست و روا بود كه معنى اين بود كه : اين حروف مقطّعه كه الف و لام و ميم و راء است آيات و نشانهاى كتابى است كه در توراة صفت او كردهايم آنگه ابتدا كرد و گفت :
[ وَ الَّذِي أُنْزِلَ ]
و آنچه فرو فرستاده شد به تو اى محمّد ازين قرآن حقّ است و درست و صواب و راست ، چنگ در او زن و دست در او آويز و به دو كار كن ، با آنكه حقّست بيشترين مردمان نميدانند و به دو ايمان نمىآرند و تصديق آن نميكنند مقاتل گفت كه : آيت در مشركان مكّه آمد كه ايشان گفتند : محمّد اين قرآن از خود ميگويد
[ اللَّهُ الَّذِي ]
هامش
( 1 ) - ابو الفتوح ( ره ) گفته : « بدانكه اين سوره مكّى است بر قول بيشتر مفسّران ؛ و قتاده گفت : مدنى است مگر يك آيت و آن اين آيت است[ وَ لا يَزالُ الَّذِينَ كَفَرُوا تُصِيبُهُمْ بِما صَنَعُوا قارِعَةٌ ]و درو ناسخ و منسوخ نيست ، و چهل و سه آيت است بعدد كوفيان ، و چهل و چهار بعدد مدنيان ، و چهل و پنج بعدد مصريان ، و هشتصد و پنجاه و پنج كلمت است ، و سه هزار و پانصد و شش حرف است » .