لم حشرتنى أعمى و قد كنت بصيرا ؟ قال كذلك أتتك آياتنا فنسيتها و كذلك اليوم تنسى .
[ سوره الإسراء ( 17 ) : آيات 73 تا 77 ]
وَ إِنْ كادُوا لَيَفْتِنُونَكَ عَنِ الَّذِي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ لِتَفْتَرِيَ عَلَيْنا غَيْرَهُ وَ إِذاً لاتَّخَذُوكَ خَلِيلاً ( 73 ) وَ لَوْ لا أَنْ ثَبَّتْناكَ لَقَدْ كِدْتَ تَرْكَنُ إِلَيْهِمْ شَيْئاً قَلِيلاً ( 74 ) إِذاً لَأَذَقْناكَ ضِعْفَ الْحَياةِ وَ ضِعْفَ الْمَماتِ ثُمَّ لا تَجِدُ لَكَ عَلَيْنا نَصِيراً ( 75 ) وَ إِنْ كادُوا لَيَسْتَفِزُّونَكَ مِنَ الْأَرْضِ لِيُخْرِجُوكَ مِنْها وَ إِذاً لا يَلْبَثُونَ خِلافَكَ إِلاَّ قَلِيلاً ( 76 ) سُنَّةَ مَنْ قَدْ أَرْسَلْنا قَبْلَكَ مِنْ رُسُلِنا وَ لا تَجِدُ لِسُنَّتِنا تَحْوِيلاً ( 77 )
عبد اللّه عبّاس گفت : وفد ثقيف بنزديك رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم آمدند و گفتند : با ما سه كار بكن تا به تو ايمان آوريم ، گفت : آن چيست ؟ - گفتند : در نماز دولا « 1 » نباشيم و ركوع نكنيم ، و أصنام را بدست خود نشكنيم ، و ديگر بگذارى تا يك سال بلات ممتّع شويم ، رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم گفت : نمازى كه درو ركوعى و سجودى نبود در وى خيرى نبود ، و أمّا آنكه أصنام را بدست خود نشكنيد ؛ روا باشد ، و أمّا تمتّع بلات ، من اين نكنم ، ايشان گفتند : ما را مىبايد كه از ميان عرب تخصيصى باشد كه بدان از ديگران ممتاز باشيم ، اگر گويند : چرا كردى ؟ - بگوى كه : مرا خداى فرمود ، رسول ايشان را رها كرد و آب خواست و وضوى نماز بكرد گفتند : يا رسول اللّه اكنون ما را يك سال مهلت ده خداى تعالى اين آيت فرستاد
[ وَ إِنْ كادُوا لَيَفْتِنُونَكَ ]
أمر و شأن آنست كه اين كافران نزديك بود كه ترا در فتنه اندازند و بفريبند و بگردانند از آنچه ما
هامش
چه قدر مناسب و بجا و زيبنده و لايق و زيباست كه افراد شيعيان قدر اين فقرات عاليه را از دعاى شريف علقمه كه خواندن آن بعد از زيارت شريفهء عاشوراء وارد است بدانند و در مظّان اجابت و مواقع خلوص بخوانند و از صميم قلب و ته دل مضمون آن را از خدا بخواهند كه :
اللّهمّ أحينى حياة محمّد و ذريّته ، و أمتنى مماتهم ، و احشرنى فى زمرتهم ، و لا تفرّق بينى و بينهم طرفة عين أبدا فى الدّنيا و الآخرة » تا در روز جزا مشمول چنين موهبت عظمى كه .
در حديث وارد شده است باشند .
و گمان ميكنم كه اين فقرات شريفهء دعائيّه سر سلسلهء جوامع كلم طيّبه نسبت بفرقهء حقّهء اثنى عشريّه كثّرهم اللّه و وفقهم لمراضيه در شمار باشد كه از بركات پيروى ائمّه عليهم السلام بايشان رسيده است .
( 1 ) - در بعضى نسخ : « دولايه » و در غالب آنها : « دو تا » .