سورة النّحل
مكّيّة و هى مائة و ثمان عشرون اية
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
[ سوره النحل ( 16 ) : آيات 1 تا 3 ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
أَتى أَمْرُ اللَّهِ فَلا تَسْتَعْجِلُوهُ سُبْحانَهُ وَ تَعالى عَمَّا يُشْرِكُونَ ( 1 ) يُنَزِّلُ الْمَلائِكَةَ بِالرُّوحِ مِنْ أَمْرِهِ عَلى مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ أَنْ أَنْذِرُوا أَنَّهُ لا إِلهَ إِلاَّ أَنَا فَاتَّقُونِ ( 2 ) خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ بِالْحَقِّ تَعالى عَمَّا يُشْرِكُونَ ( 3 )
اين سوره مكّى است و يك صد و بيست و هشت « 1 » آيت است « 2 » .
از أبىّ كعب روايت است كه رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم گفت : هر كه اين سوره بخواند خداى تعالى او را حساب نكند بر آن نعمت كه بر او كرده باشد در دنيا ، و او را مزد آنان بدهد كه بوقت مرگ وصيّت نيكو كنند .
[ أَتى أَمْرُ اللَّهِ ]
فرمان خداى آمد تعجيل مكنيد و شتاب زدگى منمائيد در آمدن امر و فرمان وى ؛ ابن عبّاس گفت : مراد به [ أمر ] قيامت است و سبب نزول آيت آن بود كه چون خداى تعالى اين آيت فرستاد :
اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَ انْشَقَّ الْقَمَرُ
؛ كافران يكديگر را گفتند :
محمّد ميگويد كه : قيامت نزديك شد اينكه ميكنيد دست بداريد بنگريم تا چه خواهد بودن ؟ چون روزى چند برآمد اثرى بديد نيامد با سر كار خود شدند ، چون روزى چند برآمد خداى تعالى اين آيت فرستاد :
اقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسابُهُمْ وَ هُمْ فِي غَفْلَةٍ مُعْرِضُونَ
؛ آنگه بترسيدند و روزى چند مترصّد ميبودند چون اثرى نديدند گفتند : اى محمّد از آنچه تو ميگوئى ما اثرى نمىبينيم خداى تعالى اين آيت فرستاد :
أَتى أَمْرُ اللَّهِ فَلا تَسْتَعْجِلُوهُ
؛ فرمان
هامش
( 1 ) - در نسخ اين تفسير و نسخ خطّى و چاپى تفسير ابو الفتوح ( ره ) : « صد و هيجده » ؛ و بطور حتم سهو القلم و اشتباه است به جهت اينكه شمارهء آيات اين سوره باتّفاق كلمه صد و بيست و هشت است ؛ طبرسى ( ره ) در مجمع البيان گفته : « عدد آيها ثمان و عشرون آية ليس فيها اختلاف » مولى فتح اللّه ( ره ) در منهج الصادقين گفته : « و عدد آيات آن صد و بيست و هشت است بلاخلاف » الى غير ذلك من التفاسير .
( 2 ) - در تفسير ابو الفتوح ( ره ) باضافهء : « و دو هزار و هشتصد و چهل كلمت است ، و هفت هزار و هفتصد و هفت حرف است » .