ايشان تعلّل آوردند و عذر خواستند و سوگند خوردند تا رضاى ايشان بجويند خداى و سبحانه و تعالى اين آيت فرستاد و گفت : اين منافقان سوگند مىخورند تا شما را كه صحابهايد بسوگند خوشنود گردانند و خداى و رسول سزاوارتر كه ايشان را خشنود گردانند اگر ايشان مؤمنانند و ايمان دارند بخداى و رسول ، آيا اين منافقان نمىدانند كه هر كس كه با خداى و رسول حرب كند و مخالفت كند و عصيان آرد و از خداى نترسد و حدّى كه خداى تعالى نهاده باشد از آن درگذرد او را باشد بواجب و استحقاق آتش دوزخ كه در آنجا خالد و جاويد باشد اين است رسوائى عظيم و عذاب بزرگ كه كس را در دوزخ باشد .
[ سوره التوبة ( 9 ) : آيات 64 تا 65 ]
يَحْذَرُ الْمُنافِقُونَ أَنْ تُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ سُورَةٌ تُنَبِّئُهُمْ بِما فِي قُلُوبِهِمْ قُلِ اسْتَهْزِؤُا إِنَّ اللَّهَ مُخْرِجٌ ما تَحْذَرُونَ ( 64 ) وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ لَيَقُولُنَّ إِنَّما كُنَّا نَخُوضُ وَ نَلْعَبُ قُلْ أَ بِاللَّهِ وَ آياتِهِ وَ رَسُولِهِ كُنْتُمْ تَسْتَهْزِؤُنَ ( 65 )
خداى تعالى رسول را از سرّ منافقان خبر ميدهد و مىگويد : مىترسند اين منافقان از آنكه سورتى فرو آيد بايشان كه در آنجا كشف سرّ ايشان و هتك سرّ ايشان باشد و خبر دهد اين سوره از ضمير دل ايشان آنگه بر سبيل تهديد گفت : اى محمّد اين منافقان استهزا مىكنند بگو اين منافقان را كه : شما استهزا كنيد كه خداى تعالى سرّ شما پوشيده ندارد و آن را بر صحراى كشف نهد و آشكارا گرداند و بيرون آرد آن را كه شما از اظهار آن مىترسيد قتاده گفت : اين سوره را فاضحه خوانند از آنجا كه درو رسوائى منافقان است و كشف اسرار ايشان است ابن كيسان گفت كه : اين آيت در شأن دوازده كس آمد از منافقان كه در شب به راه رسول صلّى اللّه عليه و آله آمدند و بر عقبهء كمين كردند در شبى تاريك تا رسول صلّى اللّه عليه و آله را بكشند يا شتر را برمانند تا وى را بيفكند و گفتند كه : ايشان بيست و هشت كس بودند و با اينهمه خائف گشتند از آنكه خداى تعالى رسول صلّى اللّه عليه و آله را خبر دهد و ايشان را رسوا كند و رسول صلّى اللّه عليه و آله ازين حال بى خبر بود تا آنگه كه جبرئيل آمد و رسول صلّى اللّه عليه و آله را خبر داد رسول صلّى اللّه عليه و آله امير المؤمنين را گفت كه : تو امشب در پيش ناقهء