حكمت اوست ، آنچه خواهد بودن از نيك و بد در لوح محفوظ بنويسد تا اعلام باشد فرشتگان را و لطف باشد مر ايشان را
[ هُوَ مَوْلانا ]
اوست كه خداى ماست و مدبّر كار ماست و ما بندگان اوئيم منفعتى كه بما ميرسد از اوست و مضرّتى كه از ما دفع مىشود بلطف و عنايت و خواست اوست و توكّل بر وى كردهايم ، و مؤمنان بايد كه بر خداى تعالى توكّل كنند نه بنصرت و معاونت كافران ، آنگه گفت : بگوى اى محمّد :
[ هَلْ تَرَبَّصُونَ بِنا ]
آيا هيچ مىنگريد و چشم ميداريد بما و توقّع ميكنيد الّا يكى از دو نيكوئى را كه بما رسد ؟ - يا ظفر و غنيمت يا قتل و شهادت براى آنكه حال كارزار كننده ازين دو بيرون نباشد يا دست او را باشد يا برو بود ؛ اگر دست ما را باشد اين يك حسنى است كه ظفر باشد و غنيمت ، و اگر دست بر ما باشد و ما كشته شويم آن حسناى ديگر است كه ما را در بهشت درجهء شهادت خواهد بودن و ما نيز منتظريم كه بشما رسد يكى از دو بدى إمّا عذاب خداى تعالى در قيامت اگر از تيغ بجهيد و يا بدست ما كشته شويد و گفتهاند كه : مراد به
[ بِعَذابٍ مِنْ عِنْدِهِ ]
انواع عذاب است كه بامّت سلف رسيد از صواعق و جز آن ، و اگر آنچه در دل داريد از نفاق آشكارا كنيد خون شما ما را حلال گردد و بدست ما كشته شويد اكنون شما چشم داريد آن را كه شيطان وعده داد شما را از غرور و اباطيل و وهن و سستى اسلام بمرگ رسول صلّى اللّه عليه و آله كه ما نيز بر سر انتظاريم وعدهاى خداى را در اظهار دين او و نصرت رسول صلّى اللّه عليه و آله .
[ سوره التوبة ( 9 ) : آيات 53 تا 55 ]
قُلْ أَنْفِقُوا طَوْعاً أَوْ كَرْهاً لَنْ يُتَقَبَّلَ مِنْكُمْ إِنَّكُمْ كُنْتُمْ قَوْماً فاسِقِينَ ( 53 ) وَ ما مَنَعَهُمْ أَنْ تُقْبَلَ مِنْهُمْ نَفَقاتُهُمْ إِلاَّ أَنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللَّهِ وَ بِرَسُولِهِ وَ لا يَأْتُونَ الصَّلاةَ إِلاَّ وَ هُمْ كُسالى وَ لا يُنْفِقُونَ إِلاَّ وَ هُمْ كارِهُونَ ( 54 ) فَلا تُعْجِبْكَ أَمْوالُهُمْ وَ لا أَوْلادُهُمْ إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ بِها فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ تَزْهَقَ أَنْفُسُهُمْ وَ هُمْ كافِرُونَ ( 55 )
حق تعالى ميگويد كه : بگوى اى محمّد كه : شما مال خود را نفقه كنيد بطوع و رغبت يا بكراهيت آن نفقهء شما هرگز از شما مقبول نخواهد بودن براى آنكه شما قومى فاسقانيد و اين امر بمعنى خبر است يعنى آنچه شما نفقه ميكنيد از شما قبول