تا شما را از دين خداى و از جهاد كردن برگردانند و باز دارند بانواع مكر و حيله و خديعت چنان كه روز أحد عبد اللّه أبىّ سلول كرد ، و قصّهء آن برفت تا كارهاى ترا برگردانيدند و زير و زبر كردند « 1 » سعيد جبير گفت كه از منافقان دوازده كس در غزوهء تبوك در شب عقبه برين نيّت باستادند تا ناگاهى رسول خداى را بكشند و ايشان همه برين بودند و حيلهها ميكردند تا آنگه كه حقّ آمد يعنى نصرت خداى و ظفر ؛ و كار خداى پيدا شد و دين او آشكارا گرديد و اسلام را قوّت پديد آمد و اين منافقان كاره بودند مر آن را .
[ سوره التوبة ( 9 ) : آيات 49 تا 52 ]
وَ مِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ ائْذَنْ لِي وَ لا تَفْتِنِّي أَلا فِي الْفِتْنَةِ سَقَطُوا وَ إِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيطَةٌ بِالْكافِرِينَ ( 49 ) إِنْ تُصِبْكَ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَ إِنْ تُصِبْكَ مُصِيبَةٌ يَقُولُوا قَدْ أَخَذْنا أَمْرَنا مِنْ قَبْلُ وَ يَتَوَلَّوْا وَ هُمْ فَرِحُونَ ( 50 ) قُلْ لَنْ يُصِيبَنا إِلاَّ ما كَتَبَ اللَّهُ لَنا هُوَ مَوْلانا وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ ( 51 ) قُلْ هَلْ تَرَبَّصُونَ بِنا إِلاَّ إِحْدَى الْحُسْنَيَيْنِ وَ نَحْنُ نَتَرَبَّصُ بِكُمْ أَنْ يُصِيبَكُمُ اللَّهُ بِعَذابٍ مِنْ عِنْدِهِ أَوْ بِأَيْدِينا فَتَرَبَّصُوا إِنَّا مَعَكُمْ مُتَرَبِّصُونَ ( 52 )
آيت در جد بن قيس آمد و او از رؤساى منافقان بود چون رسول صلّى اللّه عليه و آله بغزاى تبوك خواست رفتن او را گفت : يا أبا وهب « 2 » هل لك فى جهاد بنى الاصفر تتّخذ منهم سرارى و وصفا ؟ - آيا افتد ترا كه با بنى الاصفر يعنى روميان كارزار كنى و از ايشانسرّيت و وصيفتان آورى و روميان را بنو الاصفر براى آن خوانند كه حبشه بر روم غالب شدند و از ايشان برده آوردند و فرزندانى كه حاصل شدند از ايشان بر سواد حبشه و بياض روم بودند يعنى رنگ ايشان زرد فام آمد چون رسول صلّى اللّه عليه و آله وى را اين سخن گفت او جواب داد و گفت : يا رسول اللّه قوم من دانند كه : من بزنان مولع باشم و مىترسم كه مبادا كه من زنان روم را ببينم از ايشان نشكيبم مرا بفتنه ميفكن آنچه جدّ گفت : اينست كه : خداى تعالى باز گفت ازو ، و گفت : از ايشان شخصى است كه ميگويد : يا رسول اللّه مرا دستورى
هامش
( 1 ) در چند نسخه : « و قصد آن كردند تا كارهاى ترا برگردانند و زير و زبر كنند » .
( 2 ) در تفسير ابو الفتوح ( ج 2 چاپ اول ؛ ص 596 ، س 30 ) : « يا با وهب » .