سوخته شوم ، گفت : برخيز در آن خانه شو و آبى بيار كه من تشنه شدهام ، گفت : در آن خانه كسى شود كه كليد خانه بدست اوست ، گفت : اى يوسف در آن خانه بستر حرير باز كردهام برخيز و در آن خانه آى و مراد من از خود بده ، گفت : پس نصيب من از بهشت بشود ، گفت : اى يوسف برخيز و با من در آن پرده آى كه كس را در آن پرده راه نيست ، گفت : هيچ پرده مرا از خداى تعالى باز نپوشد ، گفت : اى يوسف دست بر دل من نه تا از دست تو شفا يابم ، گفت : عزيز بدين اوليترست ، * گفت : اى يوسف من عزيز را شربتى دهم تا بميرد و ملك او به تو دهم * « 1 » گفت : پس چگونه رستگارى يا بى از عقاب خداى تعالى ؟ ! سدى گفت و ابن اسحاق كه : مراودت او يوسف را آن بود كه خويشتن را مىآراست و بر وى عرضه ميكرد و وى را با خود دعوت ميكرد يك بار برغبت و يك بار برهبت ؛ ميگفت : اى يوسف اين روى من نه بجمالست ؟ - گفت : در خاك پوسيده گردد ، گفت :
اين موى من نه نيكوست ؟ گفت : با خاك آميخته شود ، و چون پيش يوسف بنشستى يوسف روى از وى بگردانيدى ، وى برفت و خانهء بساخت از آينه ؛ زير و بالا و ديوارهاى آن همه از آينه برافروخت و يوسف را گفت : اين خانه بنگر تا هيچ مثل اين ديدهء ؟ - يوسف در آنخانه رفت ، زليخا بيامد و پيش او بنشست ؛ يوسف روى از وى بگردانيد با ديگر جانب ، چون در نگريد زليخا را ديد از عكس آينه ، و بهر جانب كه نگريد همچنين زليخا را ميديد خواست تا بيرون آيد « 2 » از آنجا درها بسته يافت چنان كه گفت : و
[ غَلَّقَتِ الْأَبْوابَ ]
و درها ببست و استوار و محكم كرد و گفت : فراتر آى و بنزديك من آى ، يوسف گفت :
[ مَعاذَ اللَّهِ ]
« 3 » پناه با خداى مىدهم پناه دادنى نيكو از آنكه من چنين فعلى بكنم و مرا اين
هامش
( 1 ) نص عبارت ابو الفتوح ( ره ) بجاى عبارت ميان دو ستاره اين است ( ج 3 چاپ اول ص 121 ؛ س 29 ) : « گفت : چگوئى اگر من عزيز را شربتى دهم كه در آن شربت زيبق باشد و زرد شود تا بميرد و اعضايش پاره پاره شود آنگه در چيزى پيچم او را و در نهانخانه فكنم او را تا كس او را نبيند و ملك به تو دهم » .
( 2 ) در تفسير ابو الفتوح ( ره ) چنين است « خواست تا بيرون آيد از آنجا درها بسته يافت و ذلك قوله[ وَ غَلَّقَتِ الْأَبْوابَ ]براى آنكه « الابواب » جمع است و گفتهاند : براى آن مشدد گفت تا فايده آن بود كه سخت ببست و استوار كرد و اين تشديد براى مبالغت است » .
و ملافتح اللّه ( ره ) در منهج الصادقين گفته : « تشديد براى تكثير است و يا مبالغه در اغلاق » .
( 3 ) ابو الفتوح رحمه اللّه گفته : «[ مَعاذَ اللَّهِ ]نصب بر مصدر است و تقدير او آنست كه أعوذ *