دراز مكنيد و هيچ تعرّض مرسانيد و از پى كردن و كشتن او بپرهيزيد كه بگيرد شما را و برسد بشما عذابى كه بشما نزديكست ، ايشان بگفتار صالح التفات نكردند ناقه را پى كردند و بكشتند پس آنگه صالح ايشانرا گفت : هم اكنون از امروز تا سه روز برسد بشما عذاب خداى شما ، تمتّع و برخوردارى گيريد در سرايهاى خويش سه روز كه بيش از سه روز شما را زندگانى نمانده است و اين وعدهايست كه در وى هيچ دروغى نيست .
[ سوره هود ( 11 ) : آيات 66 تا 68 ]
فَلَمَّا جاءَ أَمْرُنا نَجَّيْنا صالِحاً وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَ مِنْ خِزْيِ يَوْمِئِذٍ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْقَوِيُّ الْعَزِيزُ ( 66 ) وَ أَخَذَ الَّذِينَ ظَلَمُوا الصَّيْحَةُ فَأَصْبَحُوا فِي دِيارِهِمْ جاثِمِينَ ( 67 ) كَأَنْ لَمْ يَغْنَوْا فِيها أَلا إِنَّ ثَمُودَ كَفَرُوا رَبَّهُمْ أَلا بُعْداً لِثَمُودَ ( 68 )
پس آنگه كه ظلم و طغيان ثمود بغايت رسيد و عتوّ و عصيان ايشان بنهايت انجاميد و ايشان مستحقّ عذاب و سزاوار هلاك گشتند و اشتر صالح را بكشتند و فرمان ما بايشان آمد بهلاك و عذاب استيصال ، ما صالح را نجات داديم به آنكه ويرا گفتيم كه : از ميان بيرون شود ، و كسانى را كه ايمان آورده بودند با وى نجات داديم و برهانيديم برحمت خود ايشان را از رسوائى و نكال و فضيحت و مذلّت آن روز ، بدرستى و حقيقت كه خداى تو و پروردگار تو توانا و ارجمند و بيهمتاست غالب و قاهر است كس وى را غلبه نتواند كرد آنگه بيان كرد كه ايشانرا چگونه هلاك كرد گفت : فراگرفت آنكسانى را كه ايشان ظلم كردند آواز عظيم و صيحه و بانگ بزرگ و آن جبرئيل بود عليه السّلام كه بانگ بر ايشان زد در آخر شب پس ايشان از هيبت آن بانگ همه در سراهاى خود برو درافتادند فرو مرده تا چنان شدند كه پنداشتى ايشان خود هرگز نبودهاند در آن سراها و زندگانى نكردند و مقيم نبودند و اين عذاب ايشان را بظلم نبود بعدل بود و سبب كفر ايشان بود كه هلاك باد ثمود را و عذاب .
[ سوره هود ( 11 ) : آيات 69 تا 73 ]
وَ لَقَدْ جاءَتْ رُسُلُنا إِبْراهِيمَ بِالْبُشْرى قالُوا سَلاماً قالَ سَلامٌ فَما لَبِثَ أَنْ جاءَ بِعِجْلٍ حَنِيذٍ ( 69 ) فَلَمَّا رَأى أَيْدِيَهُمْ لا تَصِلُ إِلَيْهِ نَكِرَهُمْ وَ أَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةً قالُوا لا تَخَفْ إِنَّا أُرْسِلْنا إِلى قَوْمِ لُوطٍ ( 70 ) وَ امْرَأَتُهُ قائِمَةٌ فَضَحِكَتْ فَبَشَّرْناها بِإِسْحاقَ وَ مِنْ وَراءِ إِسْحاقَ يَعْقُوبَ ( 71 ) قالَتْ يا وَيْلَتى أَ أَلِدُ وَ أَنَا عَجُوزٌ وَ هذا بَعْلِي شَيْخاً إِنَّ هذا لَشَيْءٌ عَجِيبٌ ( 72 ) قالُوا أَ تَعْجَبِينَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ رَحْمَتُ اللَّهِ وَ بَرَكاتُهُ عَلَيْكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ إِنَّهُ حَمِيدٌ مَجِيدٌ ( 73 )