فرشتهام و اين چنان بود كه ايشان اعتقاد كرده بودند كه پيغمبر بايد كه فرشته گفتند : چون دعوى نبوّت ميكنى دعوى ملكى كرده باشى . گفت : من اين نميگويم و نيز نميگويم آنان را كه چشم شما ايشانرا حقير دارد و در چشم شما نيايند كه خداى تعالى ايشان را خيرى نخواهد دادن براى آنكه من اندرون ايشان ندانم خداى تعالى عالم است بدانچه در سينهاى ايشان و در دلهاى ايشانست از خير و ايمان و كفر و عصيان بحسب آنچه مستحقّ آن باشند با ايشان كار كند چه اگر من چنين كنم و چنين گويم جملهء ستمكاران و ظالمان باشم .
[ سوره هود ( 11 ) : آيات 32 تا 35 ]
قالُوا يا نُوحُ قَدْ جادَلْتَنا فَأَكْثَرْتَ جِدالَنا فَأْتِنا بِما تَعِدُنا إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ ( 32 ) قالَ إِنَّما يَأْتِيكُمْ بِهِ اللَّهُ إِنْ شاءَ وَ ما أَنْتُمْ بِمُعْجِزِينَ ( 33 ) وَ لا يَنْفَعُكُمْ نُصْحِي إِنْ أَرَدْتُ أَنْ أَنْصَحَ لَكُمْ إِنْ كانَ اللَّهُ يُرِيدُ أَنْ يُغْوِيَكُمْ هُوَ رَبُّكُمْ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ( 34 ) أَمْ يَقُولُونَ افْتَراهُ قُلْ إِنِ افْتَرَيْتُهُ فَعَلَيَّ إِجْرامِي وَ أَنَا بَرِيءٌ مِمَّا تُجْرِمُونَ ( 35 )
حق سبحانه و تعالى خبر ميدهد از آنچه ايشان گفتند گفت : قوم نوح گفتند كه :
اى نوح با ما جنگ و جدل بيناد نهادهء و پاى از حدّ خود و اندازه بيرون بردهء ما به تو ايمان نخواهيم آوردن آنچه تو ما را بدان وعده ميكنى از عذاب خداى بيار اگر چنانست كه راست ميگوئى ، نوح ( ع ) جواب داد كه آن بدست من نيست بلكه بفرمان خدايست بيارد آن را هر گه كه خواهد و شما نتوانيد دفع كردن و خدايرا عاجز نتوانيد كردن و بر وى غالب شدن ، و شما را سود نكند نصيحت كردن من چون خواهم نصيحت كنم اگر خداى خواهد كه شما را غاوى كند ، اوست آنكه خداوند شماست و پروردگار شما ؛ و مرجع و مآل شما با وى است و اين آيه را دليل است بر آنكه خداى تعالى اغوا نكرده است و نخواسته است ، بيش ازين نيست كه اگر خواهد كه غوايت كند نصح پيغمبر سود ندارد امّا نكند از آنجا كه منافى حكمتست و قبيح است و قبيح جاهل يا محتاج كند و اين هر دو صفت بر خداى تعالى روا نباشد ، و شايد كه مراد به [ غوايت ] در آيت خيبت و حرمان باشد و « غوايت » در قرآن بمعنى عقاب آمده است كقوله تعالى
« فَسَوْفَ يَلْقَوْنَ غَيًّا »
اى عقابا ، و معنى آيت آن بود كه اگر خداى تعالى خواهد كه شما را عقوبت