بحقيقت كه خداى شما و پروردگار شما كه عبادت از بهر وى بايد كردن آن خداى است كه آسمانها و زمين آفريد در مدّت شش روز ، و آن را انشا و اختراع كرد با چندين انواع بدايع و عجايب با آنكه قادر بود كه بيك طرفة العين بيافريند تا فرشتگان را درو لطفى و اعتبارى بود و ديگر مكلّفان را هم لطف بود . و تا دور تر باشد از ايهام اتّفاق و دعوى طبع و ايجاب و آنچه مبطلان و ملحدان گفتند . پس آنگه قصد عرش كرد و مستولى شد برو
[ يُدَبِّرُ ]
تدبير مىكند و تقدير ميفرمايد كارها را و اجرا مىكند آن را بر وفق مصالح و هيچ چيز از تقدير و قضاى او بيرون نميشود ، و هيچكس را شفاعت نرسد و شفاعت نتواند كرد الّا پس از امر و فرمان و دستورى وى ، تا معلوم شود كسانى را از مشركان كه ايشان گفتند : هؤلاء شفعاؤنا عند اللّه ، كه ايشان را شفاعت نباشد ، پس آنخداى كه آسمان و زمين آفريد و قدرت او بر عرش عظيم مستولى شد خداوندگار و آفريدگار شماست او را پرستيد كه او مستحقّ عبادت است نعمتهائى كه با شما كرده است از اصول نعم كه نعمت منعمان بى آن تمام نشود از حيات و قدرت و شهوت و نفرت و كمال عقل آيا انديشه نميكنيد ؟
تا بدانيد بطلان آن را كه شما ندانيد كه اندك انديشه شما را به حق رساند چون بطريق تذكير نعمت خلق را دعوت كرد بطريق ترهيب و تخويف گفت :
[ إِلَيْهِ مَرْجِعُكُمْ ]
بازگشت شما با وى است در عاقبت كار و سر انجام خويش بنگريد تا چگونه خواهد بود و چه خواهيد گفت و اين وعدهايست كه خداى تعالى داده است وعدهء حقّى كه در وى خلف نباشد ، اوست آنكه ابتدا مىكند بآفرينش و چنان كه انشاء آغاز كرد و از عدم بوجود آورد آنگه پس از عدم و نيستى اعاده كند و باز آفريند تا جزا دهد آن را كه ايمان آورده باشد و عمل صالح كرده جزائى بعدل و راستى كه در وى هيچ نقصانى نباشد . و آن كسانى كه كافر شدند ايشان را شرابى باشد گرم و تافته و عذابى سخت به درد آورنده به آن كفر كه كرده باشند .
[ سوره يونس ( 10 ) : آيات 5 تا 6 ]
هُوَ الَّذِي جَعَلَ الشَّمْسَ ضِياءً وَ الْقَمَرَ نُوراً وَ قَدَّرَهُ مَنازِلَ لِتَعْلَمُوا عَدَدَ السِّنِينَ وَ الْحِسابَ ما خَلَقَ اللَّهُ ذلِكَ إِلاَّ بِالْحَقِّ يُفَصِّلُ الْآياتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ ( 5 ) إِنَّ فِي اخْتِلافِ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ وَ ما خَلَقَ اللَّهُ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَتَّقُونَ ( 6 )