در اخبار آمده است كه : پدران او بعضى انبيا بودند و بعضى اوصيا و بعضى ملوك ، و فاطمهء زهرا عليها السلام « من انفسكم » خواند بفتح فاء يعنى پيغمبرى بشما آمد از محتشمترين و نفيسترين شما قتاده گفت كه : او را از شريفترين ايشان كرد تا حسد نبرند بر او بنبوّت
[ عَزِيزٌ عَلَيْهِ ]
سخت است برو و دشوار كفر و ضلالت و در عذاب افتادن شما ، حريص است بر اصلاح حال و هدايت و ايمان شما ، مهربان و بخشاينده است بر مؤمنان . يحيى بن جعده گفت كه : عمر خطاب هر كسى كه آيتى آوردى از قرآن ثبت نكردى تا دو گواه گواهى بدادى مگر اين دو آيت كه مردى بياورد چون بنوشت گفت : گواه نمىخواهم كان و اللّه كذلك بخداى كه رسول خداى چنين بود . گفتهاند كه :
اين آخر آيتى است از قرآن كه فرود آمد و اين سوره آخرين سورتى است كه بيكبار فرود آمد .
آوردهاند كه : مردى صالح رسول صلّى اللّه عليه و آله را بخواب ديد كه نشسته بود و جمعى از صحابه با وى نشسته بودند مردى از جملهء آشنايان درآمد و خواست كه بنشيند رسول صلّى اللّه عليه و آله دست او بگرفت و بر بالاى صحابه نشاند گفتند : يا رسول اللّه اين كيست كه او را رفعت دادى بر بزرگان صحابه ؟ - گفت : اين مردى است كه در عقب هر نمازى آخر سورهء برائت مىخواند از آنجا كه
« لَقَدْ جاءَكُمْ »
تا آخر سوره .
[ فَإِنْ تَوَلَّوْا ]
پس اى محمّد اگر برگردند از متابعت تو و قبول قول تو و اعراض كنند از ايمان آوردن به تو ؛ بگوى كه : بس است مرا خداى ، و با نصرت و معاونت او مرا بكس حاجت نيست و بجز از او خدائى نيست توكّل بر او كردم و اعتماد من برويست و او خداوند عرش بزرگوارست . سعيد جبير گفت : از ابن عباس پرسيدم ازين سوره گفت : تلك الفاضحة ، اين سوره رسوا كنندهء ماست هميشه مىآمد
« مِنْهُمْ »
و
« مِنْهُمْ » *
در بيان حال ايشان تا كه ترسيدم كه هيچكس نماند الّا كه ذكر وى كرده شود .