سورة يونس مكّيّة و هى مائة و تسع ايات
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
ابى بن كعب گفت كه : رسول صلّى اللّه عليه و آله روايت كرد كه : هر كه اين سوره بخواند خداى تعالى وى را بعدد هر كس كه ايمان داشت بيونس عليه السلام و هر كه نداشت و بعدد آنان كه غرق شدند با فرعون ده حسنه بنويسد .
[ سوره يونس ( 10 ) : آيات 1 تا 2 ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
الر تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ الْحَكِيمِ ( 1 ) أَ كانَ لِلنَّاسِ عَجَباً أَنْ أَوْحَيْنا إِلى رَجُلٍ مِنْهُمْ أَنْ أَنْذِرِ النَّاسَ وَ بَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُوا أَنَّ لَهُمْ قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَ رَبِّهِمْ قالَ الْكافِرُونَ إِنَّ هذا لَساحِرٌ مُبِينٌ ( 2 )
قتاده گفت :
[ الر ]
ناميست از نامهاى قرآن . ابو روق « 1 » گفت كه : ابتداى سوره است و گفتهاند كه : قسم است عكرمه و سعيد جبير گفتند كه :
الر *
و
حم *
و
ن
چون جمع كنى
« الرَّحْمنُ »
باشد و گفتهاند كه : نام اين سوره است يعنى اين سوره آيات كتاب حكيم محكم است و مراد به اين توراة و انجيل است و كتابهاى پيشين و اين قول قتاده و مجاهدست و ديگران نيز گفتند كه : قرآنست ، و گفتهاند : لوح محفوظ است يعنى آنچه اين سوره يا اين آيات قرآن متضمّن است از آياتى است كه در لوح محفوظ مثبت بود و بمعنى « انا اللّه أرى » نيز گفتهاند يعنى منم آنخداى كه مىبينم منكران رسول صلّى اللّه عليه و آله و قرآن را ؛ و ميدانم آنچه در ضماير دارند از انكار قرآن ، و اين قرآن كتابى محكمست دور از باطل و درو هيچ دروغى نيست ، حاكميست حكم كننده ميان حلال و حرام ، و ببهشت آن را كه طاعت خداى دارد ؛ و بدوزخ آن را كه در خداى عاصى شود ، و بآجال و ارزاق
هامش
( 1 ) خزرجى در خلاصهء تذهيب الكمال گفته : « ابو روق الهمدانى عطية بن الحارث »