ايشان هيچ نفعى و ضرّى نيست شما اوليتر كه بترسيد از آنكه شرك مىآريد و او قاهر است و غالب است هر چه خواهد بكند و كس او را مانع نتواند شد و شما نمىترسيد از آنكه شرك آوردهايد بخداى و انباز او كرده چيزى را كه خداى از بهر آن بر شما هيچ سلطانى و بيّنتى فرو نفرستاده است پس از اين دو گروه كه مائيم و شمائيد بنگريد تا كدام سزاوارتر است كه ايمن باشند اگر شما را علمى و دانشى هست .
و در آيت دليل است بر آنكه هر كس قول او بىحجّت باشد آن باطل بود و دليل است بر بطلان قول آنان كه گفتند : مناظره و محاجّه نبايد كردن ، آنگه ابتدا كرد و گفت : آنان كه ايمان آرند بخداى و پيغمبران و كتابهاى او و آنچه واجب باشد آن را تصديق كردن و ايمان خود را بظلم باز نپوشند يعنى بكفر ؛ و مراد بظلم اينجا كفر است ، جمعى از صحابه چون سلمان و عبد اللّه مسعود روايت كردند كه چون اين آيت فرود آمد مسلمانان بترسيدند و گفتند : يا رسول اللّه كيست از ما كه او بر خود ظالم نيست ؟
پس امن از ما برخاست ، رسول صلّى اللّه عليه و آله گفت كه : خلاف آنست كه شما گمان مىبريد اين ظلم كفر است نبينيد كه خداى تعالى حكايت كرد از آن بندهء صالح يعنى لقمان : يا بنىّ لا تشرك باللّه انّ الشّرك لظلم عظيم ، و بعضى از مفسّران گفتهاند كه : آيت هم حكايت كلام ابراهيم است چون حجّت آورد بر خصم خود و صحّت مذهب خود را بدليل روشن گردانيد اين سخن بگفت : از حضرت امير المؤمنين على عليه السّلام روايت است كه آيت مخصوص است به ابراهيم ، عكرمه گفت كه : مخصوص است بمهاجران اصحاب رسول صلّى اللّه عليه و آله ، گفت : آنان كه ايمان آرند و ايمان خود باز نپوشند بكفر يعنى ايمان آرند و برو استقامت كنند چنان كه گفت : « إنّ الّذين قالوا ربّنا اللّه ثمّ استقاموا » ، ايشان را امن و ايمنى است و ايشان مهتدى و راه يافتهاند به راه بهشت .
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيه 83 ]
وَ تِلْكَ حُجَّتُنا آتَيْناها إِبْراهِيمَ عَلى قَوْمِهِ نَرْفَعُ دَرَجاتٍ مَنْ نَشاءُ إِنَّ رَبَّكَ حَكِيمٌ عَلِيمٌ ( 83 )
اشارت است بحجّت متقدّم كه در آيت پيشين رفت از محاجّهء او با قوم و غلبهء او بر ايشان بحجّت ، مجاهد گفت : حجّت آنست كه گفت : الّذين آمنوا و لم يلبسوا إيمانهم بظلم ، » ميگويد كه : ما ابراهيم را نصرت كرديم بحجّت ؛ و حجّت او بر قوم ظاهر كرديم ،