مىبينيد شما كه اگر خداى تعالى عذاب بر شما بفرستد و عذاب بشما آيد ناگاه چنان كه شما از آن بى خبر باشيد يا آشكارا چنان كه بينيد و خبر داريد يعنى بشب يا بروز چون چنين بود هيچكس هلاك نشود الّا قوم ظالمان و كافران « 1 » و اگر در آن ميان مؤمنان و اطفال هلاك شوند نه بر سبيل عقوبت بود بلكه بر سبيل امتحان باشد و خداى تعالى عوض دهد ايشان را بر آن الم .
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيات 48 تا 49 ]
وَ ما نُرْسِلُ الْمُرْسَلِينَ إِلاَّ مُبَشِّرِينَ وَ مُنْذِرِينَ فَمَنْ آمَنَ وَ أَصْلَحَ فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ ( 48 ) وَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا يَمَسُّهُمُ الْعَذابُ بِما كانُوا يَفْسُقُونَ ( 49 )
ما اين پيغمبران را كه فرستيم نفرستيم الّا بشارت دهنده به ثواب و ترساننده از عقاب پس هر كه ايمان آرد و كار خود باصلاح آرد بر ايشان كه چنين باشند هيچ ترسى نباشد و ايشان هيچ نوع اندوهگين نشوند ، اين آيت ردّ است بر كافران كه ايشان معجزات خواستند حقّ فرمود كه : ايشان پيغمبرانند از من ببشارت و انذار ، و آنچه شما از ايشان مىخواهيد ايشان بر آن قادر نباشند و كار ايشان نيست اين كار من است ، هر كه با ايشان ايمان آرد و تعنّت نكند جزاى او ايمنى بود و شادمانى و امّا آنها كه ايشان آيات مرا بدروغ دارند و راه فسق و فجور و فساد روند عذاب ما بايشان رسد به اين كفر و فسق كه ايشان را باشد در دار دنيا .
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيه 50 ]
قُلْ لا أَقُولُ لَكُمْ عِنْدِي خَزائِنُ اللَّهِ وَ لا أَعْلَمُ الْغَيْبَ وَ لا أَقُولُ لَكُمْ إِنِّي مَلَكٌ إِنْ أَتَّبِعُ إِلاَّ ما يُوحى إِلَيَّ قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الْأَعْمى وَ الْبَصِيرُ أَ فَلا تَتَفَكَّرُونَ ( 50 )
آنگه فرمود رسول را كه بگوى اين كافران را كه : من نمىگويم و دعوى نمىكنم كه من غيب دانم تا شما را از عواقب و مصالح خبر دهم و از غايبات ، و نيز نمىگويم شما را كه :
من فرشتهام بلكه آدمىام شما مرا مىدانيد و نسب من مىشناسيد من متابعت نمىكنم الّا آن را كه بر من وحى مىكنند و خبر مىدهند از اخبار غايبات و مصالح دينى در حلال و حرام و اين براى آن گفت : تا در تعنّت بر ايشان بسته شود و بر او گمانهاى باطل نبرند
هامش
( 1 ) - در تفسير ابو الفتوح گفته : « مراد به ظالم كافر است اينجا » .