[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيات 44 تا 45 ]
فَلَمَّا نَسُوا ما ذُكِّرُوا بِهِ فَتَحْنا عَلَيْهِمْ أَبْوابَ كُلِّ شَيْءٍ حَتَّى إِذا فَرِحُوا بِما أُوتُوا أَخَذْناهُمْ بَغْتَةً فَإِذا هُمْ مُبْلِسُونَ ( 44 ) فَقُطِعَ دابِرُ الْقَوْمِ الَّذِينَ ظَلَمُوا وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ ( 45 )
حق تعالى حكايت معاملهء خود با ايشان كرد گفت : انواع نعمت بر ايشان كردم و پيغمبران بايشان فرستادم تا ايشان را نعمتهاى من به ياد دادند كه ايشان آن را فراموش كرده بودند ايشان متذكّر نشدند و جز عناد و طغيان نورزيدند ما بر سبيل استدراج ايشان و تظاهر حجج نعمت مترادف بكرديم و در خيرات و نعمت بر ايشان بگشاديم تا شادمانه شدند به آنچه دادند ايشان را ، چون معصيت و كفر و عناد بيفزودند من نعمت بر ايشان بيفزودم استظهار حجّت را تا هيچ عذر و حجّت نماند ايشان را ، چون ايشان در نعمت غرق شدند و گمان بردند كه آن را نهايتى نخواهد بودن ناگاه بگرفتيم ايشان را پس ايشان ناگاه از جملهء نااميدان و متحيّران و متحسّران شدند و فروتنان ، پس بريده شد عقب و نسل و اصل آنها كه ستم كردند چنان كه از ايشان هيچكس نماندند ، حمد و ستايش مر خداى را ؛ آن خدائى كه آفريدگار و پروردگار عالميانست و بر همه حال محمود و مشكور است .
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيات 46 تا 47 ]
قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ أَخَذَ اللَّهُ سَمْعَكُمْ وَ أَبْصارَكُمْ وَ خَتَمَ عَلى قُلُوبِكُمْ مَنْ إِلهٌ غَيْرُ اللَّهِ يَأْتِيكُمْ بِهِ انْظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الْآياتِ ثُمَّ هُمْ يَصْدِفُونَ ( 46 ) قُلْ أَ رَأَيْتَكُمْ إِنْ أَتاكُمْ عَذابُ اللَّهِ بَغْتَةً أَوْ جَهْرَةً هَلْ يُهْلَكُ إِلاَّ الْقَوْمُ الظَّالِمُونَ ( 47 )
حقّ تعالى به اين آيت حجّت انگيخت بر كافران و گفت : بگوى اى محمّد اين كافران را ، مىبينيد شما اگر خداى تعالى بينائى و شنوائى شما ببرد و قوّت سامعه و باصره از شما بازستاند و مهر بر دلهاى شما نهد تا چيزى نشنويد و نبينيد و ندانيد هيچ خدائى هست بجز از خداى كه آن را بيارد و بشما بازدهد و اين بر سبيل انكار است يعنى هيچ خداى نيست كه اين بكند پس واجب آن باشد كه جز او را نپرستيد ، آنگه گفت :
بنگر كه ما چگونه مىگردانيم آيات و بيّنات را و در او تصرّف مىكنيم و آنگه ايشان را بنگر كه چگونه عدول و اعراض مىكنند بگوى اى محمّد ايشان را كه : آيا