من فضلك ، بار خدايا مدد فضلت از مقداد باز مگير مقداد گفت : يا رسول اللّه من هم اين دعا طمع ميداشتم مشركان ميگفتند كه :
[ وَ ما كانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَ أَنْتَ فِيهِمْ ]
ما از عذاب ايمنيم اگر محمّد راست ميگويد كه پيغمبر است براى آنكه هيچ امّت را عذاب نكنند كه پيغمبر ايشان در ميانه باشد و نيز آنكه ما استغفار ميكنم و تا استغفار كنيم عذاب نيايد ، خداى تعالى بر ايشان ردّ كرد بقوله : و ما لهم الّا يعذّبهم اللّه ؛ و گفتهاند كه : اين كلام مستأنف است ، عطف نيست بر كلام مشركان ؛ خداى تعالى ميگويد : اى محمّد تا تو در ميان ايشان باشى خداى تعالى ايشان را عذاب نكند و نيز عذاب نكند تا مادام كه ايشان استغفار كنند ، اين آيت بمكّه آمد و رسول صلّى اللّه عليه و آله در ميان ايشان بود چون از آنجا بيرون آمد جماعتى مسلمانان آنجا بماندند چارهء نديدند جز آنكه استغفار ميكردند چون مسلمانان از آنجا بيامدند خداى تعالى ايشان را عذاب كرد بفتح مكّه و قتل و اسر ايشان روز بدر . مرثد بن رومان و محمد بن قيس گفتند : قريش گفتند : چگونه افتاد كه خداى تعالى محمّد را از ميان ما اختيار كرد ؟ !
[ اللَّهُمَّ إِنْ كانَ هذا هُوَ الْحَقَّ مِنْ عِنْدِكَ فَأَمْطِرْ عَلَيْنا حِجارَةً مِنَ السَّماءِ ]
چون شب در آمد بترسيدند و از اين گفتار پشيمان شدند و گفتند : غفرانك اللّهمّ غفرانك آنگه خداى تعالى گفت :
[ سوره الأنفال ( 8 ) : آيات 34 تا 35 ]
وَ ما لَهُمْ أَلاَّ يُعَذِّبَهُمُ اللَّهُ وَ هُمْ يَصُدُّونَ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ وَ ما كانُوا أَوْلِياءَهُ إِنْ أَوْلِياؤُهُ إِلاَّ الْمُتَّقُونَ وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ ( 34 ) وَ ما كانَ صَلاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ إِلاَّ مُكاءً وَ تَصْدِيَةً فَذُوقُوا الْعَذابَ بِما كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ ( 35 )
نباشد و نرسد ايشان را و اين منزلت و مرتبت نبود ايشان را كه خداى تعالى بر ايشان ابقا كند و عذاب نكند ، و فعل بد و سيرت زشت ايشان اين باشد كه : ايشان باز ميدارند و منع ميكنند رسول خداى را و مؤمنان را از زيارت خانهء مسجد الحرام با اين همه ايشان ميگويند كه : ما اولياى خدائيم و خاصّهء اوئيم ، دروغ ميگويند ايشان اولياى خدا نيستند و خاصّهء او نهاند ؛ دوستان خداى تعالى جز متّقيان و پرهيزگاران نباشند . روايتى ديگر از محمّد باقر عليه السّلام آنست كه : ايشان يعنى قريش گفتند كه : ما