و سر گور او باز كنيد اگر در گور نباشد راست ميگويد و اگر در گور باشد غلام دروغ ميگويد : قصاص كنيد ، قومى گفتند : عجب كارى است ؛ على تا امروز در زندگان حكم ميكرد اكنون در مردگان حكم مىكند . ! برفتند و سر گور او باز كردند مرد راى در گور نيافتند باز آمدند و خبر دادند گفت : غلام راى رها كنيد كه راست ميگويد ، گفتند :
اى امير المؤمنين اين از كجا گفتى ؟ - گفت : از رسول خداى صلّى اللّه عليه و آله شنيدم كه : هر كه عمل قوم لوط كند و بىتوبه از دنيا بيرون رود خداى تعالى او راى با نزديك قوم لوط برد تا آنجا با ايشان باشد و حشرش با ايشان باشد .
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيات 85 تا 87 ]
وَ إِلى مَدْيَنَ أَخاهُمْ شُعَيْباً قالَ يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ قَدْ جاءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ فَأَوْفُوا الْكَيْلَ وَ الْمِيزانَ وَ لا تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْياءَهُمْ وَ لا تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ بَعْدَ إِصْلاحِها ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ( 85 ) وَ لا تَقْعُدُوا بِكُلِّ صِراطٍ تُوعِدُونَ وَ تَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ مَنْ آمَنَ بِهِ وَ تَبْغُونَها عِوَجاً وَ اذْكُرُوا إِذْ كُنْتُمْ قَلِيلاً فَكَثَّرَكُمْ وَ انْظُرُوا كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُفْسِدِينَ ( 86 ) وَ إِنْ كانَ طائِفَةٌ مِنْكُمْ آمَنُوا بِالَّذِي أُرْسِلْتُ بِهِ وَ طائِفَةٌ لَمْ يُؤْمِنُوا فَاصْبِرُوا حَتَّى يَحْكُمَ اللَّهُ بَيْنَنا وَ هُوَ خَيْرُ الْحاكِمِينَ ( 87 )
حقّ سبحانه و تعالى چون ذكر لوط و قومش كرد و اندكى از قصّهء ايشان بگفت ذكر شعيب پيغمبر مىكند شعيب بن توبه بن مدين بن ابراهيم نام او بسريانى يثروب بود و او راى خطيب الانبيا خوانند از فصاحتى كه او راى بود بعضى گفتهاند كه : نابينا بود از آنجا قوم او گفتند : انّا لنريك فينا ضعيفا ، او راى بپيغمبرى بمدين فرستادند و ايشان اصحاب ايكه بودند و ايكه درخت بسيار باشد در هم شده ؛ و از خصال زشت ايشان آن بود كه سنگ كم داشتند و پيمانه كم داشتند و آنچه دادندى كم دادندى و آنچه گرفتندى تمام گرفتندى ميگويد كه : ما فرستاديم برسالت بمدين برادر ايشان راى شعيب ، وى برفت و دعوت كرد قوم خود راى و گفت : اى قوم بپرستيد خداى راى و بدانيد كه شما راى جز از وى خدائى نيست و حجّتى و بيّنتى از خداى شما بشما آمده است تا شما راى بر خداى حجّتى نباشد و حجّت خداى راى بود و آن حجّت معجزه است كه بر تصديق نبوّت من ظاهر