خداى شما و اوامر وى را امتثال كنيد و از نواهى وى اجتناب نمائيد و آنچه حلال است درين كتاب تناول كنيد و گرد حرام مگرديد و متابعت مكنيد جز از خداى دوستانى را كه شما را باشند از شياطين جنّ و انس كه ايشان شما را بر هواها و بدعتها دارند و از دين خداى و آنچه فرموده است شما را گمراه گردانند از حسن بصرى روايت كنند كه گفت : اى فرزند آدم ترا بمتابعت كتاب خداى فرمودند و سنّت رسول صلّى اللّه عليه و آله و بخداى تعالى كه هيچ آيت بشما نيامده الّا كه خواستهاند كه كه آن را بدانى كه در چه چيز آمده است و معنى آن چيست آنگه خداى تعالى گفت بر سبيل تقريع و ملامت كه : اندك تفكّر و انديشه ميكنيد و متّعظ ميگرديد يعنى شما را بدين خداى و كتاب او فرمودهاند شما آن را فرو ميگذاريد و متابعت غير آن ميكنيد .
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيات 4 تا 5 ]
وَ كَمْ مِنْ قَرْيَةٍ أَهْلَكْناها فَجاءَها بَأْسُنا بَياتاً أَوْ هُمْ قائِلُونَ ( 4 ) فَما كانَ دَعْواهُمْ إِذْ جاءَهُمْ بَأْسُنا إِلاَّ أَنْ قالُوا إِنَّا كُنَّا ظالِمِينَ ( 5 )
خداى تعالى تهديد و وعيد مىكند و مىترساند از عذاب خود و ميگويد كه بسا شهر و بسا ديه كه ما خواستيم كه آن را و اهل آن را هلاك كنيم عذاب ما بايشان آمد در شب و ايشان خفته بودند و يا در نيمروز و ايشان بخواب قيلوله كه خواب نيمروز است مشغول بودند و اين دو وقت را براى آن تخصيص كرد كه اين دو وقت وقت آسايش و غفلت است و عذاب در وقت آسايش سختتر باشد و چون اين عذاب و سختى با ايشان رسيد ايشان را هيچ گفتارى و سخنى و دعائى نبود جز آنكه بر سبيل تحسّر و ندامت ميگفتند كه : ما ظالمان و ستمكاران بوديم و اين جزاى ظلم و ستم ماست كه بما رسيد .
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيات 6 تا 9 ]
فَلَنَسْئَلَنَّ الَّذِينَ أُرْسِلَ إِلَيْهِمْ وَ لَنَسْئَلَنَّ الْمُرْسَلِينَ ( 6 ) فَلَنَقُصَّنَّ عَلَيْهِمْ بِعِلْمٍ وَ ما كُنَّا غائِبِينَ ( 7 ) وَ الْوَزْنُ يَوْمَئِذٍ الْحَقُّ فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوازِينُهُ فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ( 8 ) وَ مَنْ خَفَّتْ مَوازِينُهُ فَأُولئِكَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ بِما كانُوا بِآياتِنا يَظْلِمُونَ ( 9 )
حق سبحانه و تعالى براى تقريب حال كافران از هلاك ايشان در سؤال كردن ايشان روز قيامت فا آورد و سوگند خورد كه بعزّت من كه بپرسم من از آن كسانى كه