هيچ مؤمن را طاعت سود ندارد الّا آنچه پيش از آن كرده باشند فذلك قوله تعالى :
لا يَنْفَعُ نَفْساً إِيمانُها لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِنْ قَبْلُ أَوْ كَسَبَتْ فِي إِيمانِها خَيْراً
، و چون چنين شود تكليف بر دارند و دنيا اندكى ماند و خداى تعالى بفرمايد تا صور بدمند .
در خبرست كه رسول صلّى اللّه عليه و آله را پرسيدند كه از ميان آنكه آفتاب از مغرب برآيد تا نفخ صور چند باشد ؟ - گفت : چندانى كه مردى اسبى را بر ماديانى افكند و كرّه بيارد هنوز آن كرّه به آن جا نرسيده باشد كه برو توان نشستن كه صور در دمند و از صور اوّل تا صور دويم گفتهاند كه : چهل روز باشد آنگه حق تعالى گفت : بگوى اى محمّد :
[ قُلِ انْتَظِرُوا ]
كه شما منتظر باشيد آمدن فرشتگان را از بهر عذاب كه ما نيز منتظرانيم .
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيات 159 تا 160 ]
إِنَّ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَ كانُوا شِيَعاً لَسْتَ مِنْهُمْ فِي شَيْءٍ إِنَّما أَمْرُهُمْ إِلَى اللَّهِ ثُمَّ يُنَبِّئُهُمْ بِما كانُوا يَفْعَلُونَ ( 159 ) مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها وَ مَنْ جاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلا يُجْزى إِلاَّ مِثْلَها وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ ( 160 )
حق سبحانه و تعالى ميگويد : آنان كه از دين خود مفارقت كردند و از دين و شريعت بيرون آمدند و گروهان مختلف گشتند هر گروهى دينى و ملّتى ديگر اختيار كردند و هر قومى بامامى و مقتدائى ديگر اقتدا كردند تو از ايشان در هيچ چيزى نيستى يعنى تو از ايشان نهء و ايشان از امّت تو نيستند و برين معنى مراد اهل بدعت و ضلالت باشد و اگر غير اينان از انواع اهل كفر باشند معنى آن بود كه تو در چيزى نيستى از ايشان يعنى ايشان به كار تو باز نيايند و بر دعوت تو راست نشوند كار ايشان با خدايست در ثواب و عقاب و توفيق و خذلان و اين همه بوى تعلّق دارد خداى خبر دهد ايشانرا به آنچه كرده باشند به آنكه جزا دهد ايشان را بر حسب اعمال ايشان . بعضى مفسّران گفتند : اين قوم جهودان و ترسايانند كه با مشركان ميگشتند با اختلاف دين ايشان و جانب ايشان را مراعات ميكردند محمّد باقر عليه السّلام گفت : مراد بآيت اهل بدعت و ضلالتند از اين امّت و اهل شبهات ؛ و ابو هريره همين روايت كرد از رسول صلّى اللّه عليه و آله ، فضل عبد الملك از ذاذان روايت كرد كه او گفت : كه روزى نزديك امير المومنين علىّ بن ابى طالب عليه السّلام بودم در مسجد