ايشان باشد از شرحهء گاو و گوسفند كه بر چرب رودهها باشد يا آنچه با استخوان آميخته باشد چون دنبه و آن چربئى كه در ميان گوشت و استخوان باشد كه اين جمله بر ايشان حلال بود آنگه خداى تعالى سبب اين تحريم باز نمود و گفت : اين جزاى آن بود كه ايشان كردند از ستم و ظلم و ما صادق و راست گوئيم در آنچه خبر مىدهيم از اعمال بد ايشان و عقوبت و جزاى ايشان و آن چنان بود كه هر گاه گناهى كردندى و معصيتى از ايشان در وجود آمدى مصلحت اقتضا كردى كه خداى تعالى آنچه بر ايشان حلال بودى حرام كردى و اگر آن معاصى نكردندى بر ايشان حرام نكردى چون تغيير مصلحت عند فعل ايشان بود و تحريم از عقب آن حاصل آمد آن را بر توسّع عقاب و جزا خواند ، آنگه رسول را صلّى اللّه عليه و آله گفت كه : اگر اين كافران ترا تكذيب كنند و بدروغ - زن دارند در آنچه تو ايشان را خبر دادى كه خداى تعالى اين چيزها حرام كرد و اين آن بود كه ايشان گفتند كه : اين چيزها يعقوب بر خويشتن حرام كرد و ما متابعت و موافقت يعقوب را اين چيزها بر خويشتن حرام كرديم و نه چنانست كه تو ميگوئى كه خداى حرام كرده است ، چون ايشان اين گويند تو در جواب ايشان بگوى كه : خداى شما خداوند رحمت واسع و بسيار است اگرچه شما تكذيب من ميكنيد خداى شما را عقوبت نكند و مهلت دهد تا باشد كه باز گرديد و اگر خواهد كه جملهء مجرمان را و كافران را عذاب كند كسى مانع وى نتواند شد و عذاب وى از مجرمان ردّ نتواند كرد .
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيات 148 تا 149 ]
سَيَقُولُ الَّذِينَ أَشْرَكُوا لَوْ شاءَ اللَّهُ ما أَشْرَكْنا وَ لا آباؤُنا وَ لا حَرَّمْنا مِنْ شَيْءٍ كَذلِكَ كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ حَتَّى ذاقُوا بَأْسَنا قُلْ هَلْ عِنْدَكُمْ مِنْ عِلْمٍ فَتُخْرِجُوهُ لَنا إِنْ تَتَّبِعُونَ إِلاَّ الظَّنَّ وَ إِنْ أَنْتُمْ إِلاَّ تَخْرُصُونَ ( 148 ) قُلْ فَلِلَّهِ الْحُجَّةُ الْبالِغَةُ فَلَوْ شاءَ لَهَداكُمْ أَجْمَعِينَ ( 149 )
خداى تعالى درين آيت خبر مشركان ميدهد رسول را صلّى اللّه عليه و آله بر سبيل معجز از آمدن مشركان و مناظره كردن ايشان چون خبر موافق مخبر باشد معجز باشد ؛ گفت :
زود بود كه گويند : آنان كه مشرك شدند و با خداى تعالى انباز گرفتند كه : شرك و كفر ما و پدران ما بمشيّت و ارادت خداى است و اگر خداى خواستى كه ما