مِنْ نُطْفَةٍ أَمْشاجٍ نَبْتَلِيهِ فَجَعَلْناهُ سَمِيعاً بَصِيراً »
يعنى بصيرا بالعينين .
و وجه سيم بصير بمعنى بينا بود بحجّت
چنان كه در سورة طه ( 125 ) گفت :
« قالَ رَبِّ لِمَ حَشَرْتَنِي أَعْمى وَ قَدْ كُنْتُ بَصِيراً »
يعنى كنت بصيرا بالحجّة فى الدّنيا .
بطش - بدانكه بطش در قرآن بر دو وجه باشد :
وجه نخستين بطش بمعنى عقوبت كردن بود
چنان كه خداى در سورة الدّخان ( 16 ) گفت :
« يَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْرى »
يعنى نعاقب العقوبة الكبرى . و در سورة القمر ( 36 ) گفت :
« وَ لَقَدْ أَنْذَرَهُمْ بَطْشَتَنا »
يعنى عقوبتنا و در سورة البروج ( 12 ) گفت :
« إِنَّ بَطْشَ رَبِّكَ لَشَدِيدٌ »
يعنى عقاب ربّك .
و وجه دوم بطش بمعنى قوّت بود
چنان كه در سورة الزّخرف ( 8 ) گفت :
« فَأَهْلَكْنا أَشَدَّ مِنْهُمْ بَطْشاً »
يعنى قوّة . و در سورة ق ( 36 ) گفت :
« وَ كَمْ أَهْلَكْنا قَبْلَهُمْ مِنْ قَرْنٍ هُمْ أَشَدُّ مِنْهُمْ بَطْشاً »
يعنى قوّة .
بعل - بدانكه بعل در قرآن بر دو وجه باشد :
وجه نخستين بعل بمعنى شوهر بود
چنان كه خداى در سورة البقره ( 228 ) گفت :
« وَ بُعُولَتُهُنَّ أَحَقُّ بِرَدِّهِنَّ فِي ذلِكَ »
يعنى أزواجهنّ .
و در سورة هود ( 72 ) گفت :
قالَتْ يا وَيْلَتى أَ أَلِدُ وَ أَنَا عَجُوزٌ وَ هذا بَعْلِي شَيْخاً
يعنى زوجى شيخا .