تخطي إلى المحتوى الرئيسي

وجوه قرآن ( فارسى ) — صفحة 46

مساهمون:

ص٤٦

و وجه دوم بشر بمعنى آدمى بود

چنان كه در سورة يوسف ( 31 ) گفت :
« ما هذا بَشَراً إِنْ هذا إِلَّا مَلَكٌ كَرِيمٌ »
يعنى ما هذا إلّا آدمى ، و در سورة المؤمنون ( 24 ) گفت :
« ما هذا إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ »
يعنى إلّا آدمىّ مثلكم .

و وجه سيم بشر بمعنى آدميان بود

چنان كه در سورة ابراهيم ( 10 ) گفت :
إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُنا تُرِيدُونَ أَنْ تَصُدُّونا
يعنى إلّا آدميّون مثلنا . و هم‌چنين در سورة يس ( 15 ) گفت :
« قالُوا ما أَنْتُمْ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُنا »
. و ازين معنى در قرآن بسيارست .

و وجه چهارم بشر بمعنى بيرون پوستهاى سر مردم بود

چنان كه در سورة المدّثّر ( 29 ) گفت :
« لا تُبْقِي وَ لا تَذَرُ لَوَّاحَةٌ لِلْبَشَرِ »
يعنى محرّقة لجلود الرأس .

بصير - بدان‌كه بصير در قرآن بر سه وجه باشد :

وجه نخستين بصير بمعنى بينا بود

بدل چنان كه خداى در سورة الأعراف ( 198 ) گفت :
تَراهُمْ يَنْظُرُونَ إِلَيْكَ وَ هُمْ لا يُبْصِرُونَ
بالقلوب . و در سورة الملائكه ( 19 ) گفت :
« وَ ما يَسْتَوِي الْأَعْمى وَ الْبَصِيرُ »
يعنى بصير القلب .

و وجه دوم بصير بمعنى بينا بود به چشم

چنان كه در سورة يوسف ( 93 ) گفت :
« اذْهَبُوا بِقَمِيصِي هذا فَأَلْقُوهُ عَلى وَجْهِ أَبِي يَأْتِ بَصِيراً »
يعنى بصيرا بالعينين . و در سورة الانسان ( 2 ) گفت :
« إِنَّا خَلَقْنَا الْإِنْسانَ