و وجه دوم بعل بمعنى نام بتى بود
چنان كه در سورة الصّافات ( 125 ) گفت :
« أَ تَدْعُونَ بَعْلًا وَ تَذَرُونَ أَحْسَنَ الْخالِقِينَ » .
يعنى أتعبدون صنما .
بغى - بدانكه بغى در قرآن بر چهار وجه باشد :
وجه نخستين بغى بمعنى بيداد كردن بود
چنان كه خداى در سورة الأعراف ( 33 ) گفت :
قُلْ إِنَّما حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَواحِشَ ما ظَهَرَ مِنْها وَ ما بَطَنَ وَ الْإِثْمَ وَ الْبَغْيَ » .
يعنى الظلم . و در سورة حم عسق ( 39 ) گفت :
« وَ الَّذِينَ إِذا أَصابَهُمُ الْبَغْيُ »
يعنى الظّلم .
و وجه دوم بغى بمعنى بىفرمانى كردن بود
چنان كه در سورة يونس ( 23 ) گفت :
« فَلَمَّا أَنْجاهُمْ إِذا هُمْ يَبْغُونَ »
يعنى يعصون فى الأرض به غير الحق . و هم درين سوره ( 23 ) گفت :
« يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّما بَغْيُكُمْ عَلى أَنْفُسِكُمْ » .
يعنى معصيتكم .
و وجه سيم بغى بمعنى حسد بردن بود
چنان كه در سورة البقره ( 213 ) [ گفت :
« إِلَّا الَّذِينَ أُوتُوهُ مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَيِّناتُ بَغْياً بَيْنَهُمْ »
يعنى حسدا فيما بينهم . و در سورة آل عمران ] ( 19 ) گفت :
« إِلَّا مِنْ بَعْدِ ما جاءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْياً بَيْنَهُمْ »
يعنى حسدا فيما بينهم . و در سورة حم عسق ( 14 ) گفت :
« وَ ما تَفَرَّقُوا إِلَّا مِنْ بَعْدِ ما جاءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْياً بَيْنَهُمْ »
يعنى حسدا .
و وجه چهارم بغى بمعنى پليدكارى كردن بود
چنان كه در سورة مريم ( 28 ) گفت :
« وَ ما كانَتْ أُمُّكِ بَغِيًّا »
يعنى زانية . و در سورة النّور ( 33 ) گفت :
« وَ لا تُكْرِهُوا فَتَياتِكُمْ عَلَى الْبِغاءِ »
يعنى على الزّنآء .