( 65 ) گفت : [
« وَ إِمَّا أَنْ نَكُونَ أَوَّلَ مَنْ أَلْقى »
يعنى رمى . ] و همچنين در سورة الشعرا ( 45 ) گفت :
« فَأَلْقى مُوسى عَصاهُ »
يعنى رماه . و ازين معنى در قرآن بسيارست .
و وجه دوم إلقا بمعنى جواب باز دادن بود
چنان كه در سورة النّحل ( 86 ) گفت :
فَأَلْقَوْا إِلَيْهِمُ الْقَوْلَ إِنَّكُمْ لَكاذِبُونَ
يعنى ردّوا الجواب اليهم .
و وجه سيم إلقا بمعنى فروفرستادن بود
چنان كه در سورة المؤمن ( 15 ) گفت :
« رَفِيعُ الدَّرَجاتِ ذُو الْعَرْشِ يُلْقِي الرُّوحَ مِنْ أَمْرِهِ »
يعنى ينزل الوحى بأمره .
امام - بدانكه امام در قرآن بر پنج وجه باشد :
وجه نخستين امام بمعنى پيشرو بود
چنان كه خداى در سورة البقره ( 124 ) گفت :
« إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً »
يعنى قايدا فى الخير . و در سورة الفرقان ( 74 ) گفت :
« وَ اجْعَلْنا لِلْمُتَّقِينَ إِماماً »
يعنى قايدا فى الخير .
و وجه دوّم امام بمعنى نامه بود
چنان كه در سورة بنى اسرائيل ( 71 ) گفت :
« يَوْمَ نَدْعُوا كُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ »
يعنى بكتابهم الذى عملوا فى الدّنيا .
و وجه سيم امام بمعنى لوح محفوظ بود
چنان كه در سورة يس ( 12 ) گفت :
وَ كُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْناهُ فِي إِمامٍ مُبِينٍ
يعنى فى اللوح المحفوظ .
و وجه چهارم امام بمعنى تورية بود
چنان كه در سورة هود ( 17 ) گفت :
« وَ مِنْ قَبْلِهِ كِتابُ مُوسى إِماماً »
يعنى التورية . و در سورة الأحقاف ( 12 ) گفت :
« وَ مِنْ قَبْلِهِ كِتابُ مُوسى إِماماً »
يعنى التورية .