وجه نخستين نسى بمعنى دست بازداشتن بود
چنان كه خداى در سورة البقره ( 106 ) گفت :
« ما نَنْسَخْ مِنْ آيَةٍ أَوْ نُنْسِها »
يعنى أو نتركها و لا ننسخها . و هم درين سورة ( 237 ) گفت :
« وَ لا تَنْسَوُا الْفَضْلَ بَيْنَكُمْ »
يعنى و لا تتركوا الفضل فيما بينكم . و در سورة طه ( 115 ) گفت :
« وَ لَقَدْ عَهِدْنا إِلى آدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِيَ »
يعنى فترك العهد . و در سورة السّجده ( 14 ) گفت :
« فَذُوقُوا بِما نَسِيتُمْ لِقاءَ يَوْمِكُمْ هذا إِنَّا نَسِيناكُمْ »
يعنى إنّا تركناكم فى العذاب .
و وجه دوم نسى بمعنى فراموش كردن بود
چنان كه در سورة الكهف ( 63 ) گفت :
« فَإِنِّي نَسِيتُ الْحُوتَ وَ ما أَنْسانِيهُ إِلَّا الشَّيْطانُ أَنْ أَذْكُرَهُ »
يعنى ذهب الحوت من ذكرى . و هم درين سورة ( 73 ) گفت :
« لا تُؤاخِذْنِي بِما نَسِيتُ »
يعنى بما ذهب عن ذكرى . و در سورة الأعلى ( 6 ) گفت :
« سَنُقْرِئُكَ فَلا تَنْسى »
يعنى فلا يذهب عن ذكرك إلّا ما شاء اللّه .
نشر - بدانكه نشر در قرآن بر دو وجه باشد :
وجه نخستين نشر بمعنى گسترانيدن بود
چنان كه خداى در سورة الكهف ( 16 ) گفت :
« يَنْشُرْ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِنْ رَحْمَتِهِ »
يعنى يبسط لكم ربّكم من نعمته . و در سورة الرّوم ( 20 ) گفت :
« وَ مِنْ آياتِهِ أَنْ خَلَقَكُمْ مِنْ تُرابٍ ثُمَّ إِذا أَنْتُمْ بَشَرٌ تَنْتَشِرُونَ »
يعنى تنبسطون . و در سورة حم عسق ( 28 ) گفت :
« وَ هُوَ الَّذِي يُنَزِّلُ الْغَيْثَ مِنْ بَعْدِ ما