فيكم .
و وجه سيم مقام بمعنى شمارگاه بود نزد ايزد تعالى در قيامت
چنان كه در سورة ابراهيم ( 14 ) گفت :
« ذلِكَ لِمَنْ خافَ مَقامِي وَ خافَ وَعِيدِ »
يعنى القيام بين يدى اللّه فى الحساب . و در سورة الرّحمن ( 46 ) گفت :
« وَ لِمَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ جَنَّتانِ »
يعنى القيام بين يدى اللّه يوم القيامة فى الحساب .
و وجه چهارم مقام بمعنى جايگاه بود
چنان كه در سورة النّمل ( 39 ) گفت :
« أَنَا آتِيكَ بِهِ قَبْلَ أَنْ تَقُومَ مِنْ مَقامِكَ »
يعنى قبل أن تقوم من مكانك الّذى أنت فيه جالس . و در سورة الصّافّات ( 164 ) گفت :
« وَ ما مِنَّا إِلَّا لَهُ مَقامٌ مَعْلُومٌ »
يعنى إلّا له مكان معلوم يعبد اللّه فيه ، و هم الملائكة .
مكان - بدانكه مكان در قرآن بر سه وجه باشد :
وجه نخستين مكان بمعنى جايگاه بود
چنان كه خداى در سورة مريم ( 75 ) گفت :
« فَسَيَعْلَمُونَ مَنْ هُوَ شَرٌّ مَكاناً »
يعنى أشرّ موضعا .
و در سورة ق ( 41 ) گفت :
وَ اسْتَمِعْ يَوْمَ يُنادِ الْمُنادِ مِنْ مَكانٍ قَرِيبٍ
يعنى من موضع قريب . و ازين معنى در قرآن بسيارست .
و وجه دوم مكان بمعنى درجت بود
چنان كه در سورة مريم ( 57 ) گفت :
« وَ رَفَعْناهُ مَكاناً عَلِيًّا »
يعنى درجة عالية .
و وجه سيم مكان بمعنى بترازو بود
چنان كه در سورة يوسف