الأنعام ( 67 ) گفت :
« لِكُلِّ نَبَإٍ مُسْتَقَرٌّ »
يعنى لكلّ حديث منتها .
مشى - بدانكه مشى در قرآن بر سه وجه باشد :
وجه نخستين مشى بمعنى بگذشتن بود
چنان كه خداى در سورة البقره ( 20 ) گفت :
« كُلَّما أَضاءَ لَهُمْ مَشَوْا فِيهِ »
يعنى مضوا فيه . و در سورة الملك ( 15 ) گفت :
« فَامْشُوا فِي مَناكِبِها »
يعنى مضوا و مرّوا فى نواحيها .
و وجه دوم مشى بمعنى راه راست گرفتن بود
چنان كه در سورة الأنعام ( 122 ) گفت :
« وَ جَعَلْنا لَهُ نُوراً يَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ »
يعنى إيمانا يهتدى به . و در سورة الحديد ( 28 ) گفت :
« وَ يَجْعَلْ لَكُمْ نُوراً تَمْشُونَ بِهِ »
يعنى إيمانا تهتدون به .
و وجه سيم مشى بمعنى رفتن بود
چنان كه در سورة بنى إسرائيل ( 95 ) گفت :
« قُلْ لَوْ كانَ فِي الْأَرْضِ مَلائِكَةٌ يَمْشُونَ مُطْمَئِنِّينَ »
يعنى يسيرون مطمئنين . و در سورة الفرقان ( 7 ) گفت :
« وَ قالُوا ما لِهذَا الرَّسُولِ يَأْكُلُ الطَّعامَ وَ يَمْشِي فِي الْأَسْواقِ »
يعنى يسير . و هم درين سورة ( 63 ) گفت :
« وَ عِبادُ الرَّحْمنِ الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْناً »
يعنى يسيرون عليها تواضعا .
مضاجع - بدانكه مضاجع در قرآن بر دو وجه باشد :
وجه نخستين مضاجع بمعنى خوابگاهها بود
چنان كه خداى در سورة السّجده ( 16 ) گفت :
« تَتَجافى جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضاجِعِ »
يعنى