الحديد ( 19 ) گفت :
« وَ الشُّهَداءُ عِنْدَ رَبِّهِمْ لَهُمْ أَجْرُهُمْ وَ نُورُهُمْ » .
و وجه پنجم شهيد بمعنى گوا بود بر حقوق مردمان
چنان كه در سورة البقره ( 282 ) گفت :
« وَ اسْتَشْهِدُوا شَهِيدَيْنِ مِنْ رِجالِكُمْ »
يعنى شاهدين على الحقوق . و در سورة الطّلاق ( 2 ) گفت :
« وَ أَشْهِدُوا ذَوَيْ عَدْلٍ مِنْكُمْ وَ أَقِيمُوا الشَّهادَةَ لِلَّهِ »
يعنى فى الطّلاق و المراجعة .
و وجه ششم شهيد بمعنى حاضر بود
چنان كه در سورة النّسا ( 72 ) گفت :
« وَ إِنَّ مِنْكُمْ لَمَنْ لَيُبَطِّئَنَّ فَإِنْ أَصابَتْكُمْ مُصِيبَةٌ قالَ قَدْ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيَّ إِذْ لَمْ أَكُنْ مَعَهُمْ شَهِيداً »
يعنى حاضرا . و در سورة الفرقان ( 72 ) گفت :
« وَ الَّذِينَ لا يَشْهَدُونَ الزُّورَ »
يعنى لا يحضرون . و در سورة المدّثر ( 13 ) گفت :
« وَ جَعَلْتُ لَهُ مالًا مَمْدُوداً وَ بَنِينَ شُهُوداً »
يعنى حضورا بمكّة . و ازين معنى در قرآن بسيارست .
و وجه هفتم شهيد بمعنى هنباز بود
چنان كه در سورة البقره ( 23 ) گفت :
« وَ ادْعُوا شُهَداءَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ »
يعنى شركآءكم .
شيعة - بدانكه شيعه را جمع شيع و أشياع باشد و او در قرآن بر چهار وجه بود :
وجه نخستين شيعة بمعنى گروه مردم باشد
چنان كه خداى در سورة الأنعام ( 159 ) گفت :
إِنَّ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَ كانُوا شِيَعاً
يعنى فرقا . و در سورة الحجر ( 10 ) گفت :
« وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ فِي شِيَعِ الْأَوَّلِينَ »
يعنى فى فرق الأوّلين . و در سورة القصص ( 4 )