وجه نخستين شكر بمعنى توحيد بود
چنان كه خداى در سورة آل عمران ( 144 ) گفت :
« وَ سَيَجْزِي اللَّهُ الشَّاكِرِينَ »
يعنى الموحدين .
و در سورة الأنعام ( 53 ) گفت :
« لِيَقُولُوا أَ هؤُلاءِ مَنَّ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنْ بَيْنِنا أَ لَيْسَ اللَّهُ بِأَعْلَمَ بِالشَّاكِرِينَ »
يعنى الموحّدين . و در سورة إبراهيم ( 7 ) گفت :
« لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ »
يعنى لئن وحّدتم لأزيدنّكم .
و ازين معنى در قرآن بسيارست .
و وجه دوم شكر بمعنى سپاسدارى كردن بود
چنان كه در سورة البقره ( 152 ) گفت :
« وَ اشْكُرُوا لِي وَ لا تَكْفُرُونِ »
يعنى الشّكر بعينه . و در سورة النّمل ( 40 ) گفت :
« هذا مِنْ فَضْلِ رَبِّي لِيَبْلُوَنِي أَ أَشْكُرُ أَمْ أَكْفُرُ » .
و در سورة لقمان ( 12 ) گفت :
« وَ لَقَدْ آتَيْنا لُقْمانَ الْحِكْمَةَ أَنِ اشْكُرْ لِلَّهِ وَ مَنْ يَشْكُرْ فَإِنَّما يَشْكُرُ لِنَفْسِهِ وَ مَنْ كَفَرَ فَإِنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ حَمِيدٌ » .
شهيد - بدانكه شهيد در قرآن بر هفت وجه باشد :
وجه نخستين شهيد بمعنى گوا بود
بانچه رسيد از خدا و از پيغامبران چنان كه خداى در سورة النّسا ( 41 ) گفت :
« فَكَيْفَ إِذا جِئْنا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ »
يعنى فكيف إذا جئنا من كلّ أمّة بنبيّهم شاهدا عليهم بتبليغ الرّسالة إليهم
« وَ جِئْنا بِكَ »
يا محمّد
« عَلى هؤُلاءِ شَهِيداً »
بتبليغ الرّسالة . و در سورة المايده ( 117 ) گفت :
« وَ كُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيداً ما دُمْتُ فِيهِمْ »
يعنى شهيدا بتبليغ الرّسالة إليهم .