سورة الأنعام ( 96 ) گفت :
فالِقُ الْإِصْباحِ وَ جَعَلَ اللَّيْلَ سَكَناً وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ حُسْباناً
يعنى مسير الشّمس و القمر بالحساب . و در سورة الرّحمن ( 5 ) گفت :
« الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ بِحُسْبانٍ »
يعنى به حساب .
و وجه دوم حسبان بمعنى آتش بود كه از ابر بيوفتد
چنان كه در سورة الكهف ( 40 ) گفت :
« وَ يُرْسِلَ عَلَيْها حُسْباناً مِنَ السَّماءِ »
يعنى نارا من الهواء .
حسّ - بدانكه حسّ در قرآن بر چهار وجه باشد :
وجه نخستين حسّ بمعنى ديدن و دريافتن بود
چنان كه خداى در سورة آل عمران ( 52 ) گفت :
« فَلَمَّا أَحَسَّ عِيسى مِنْهُمُ الْكُفْرَ »
يعنى رأى و فهم منهم الكفر . و در سورة مريم ( 98 ) گفت :
« هَلْ تُحِسُّ مِنْهُمْ مِنْ أَحَدٍ »
يعنى هل ترى منهم من أحد . و در سورة الأنبيا ( 12 ) گفت :
« فَلَمَّا أَحَسُّوا بَأْسَنا »
يعنى فلمّا رأوا .
و وجه دوم حسّ بمعنى واجستن بود
چنان كه در سورة يوسف ( 87 ) گفت :
« يا بَنِيَّ اذْهَبُوا فَتَحَسَّسُوا مِنْ يُوسُفَ وَ أَخِيهِ »
يعنى تبحّثوا من يوسف و أخيه .
و وجه سيم حسّ بمعنى آواز بود
چنان كه در سورة الأنبيا ( 102 ) گفت :
« لا يَسْمَعُونَ حَسِيسَها »
يعنى لا يسمعون صوتها .
و وجه چهارم حسّ بمعنى زود كشتن بود
چنان كه در سورة آل عمران ( 152 ) گفت :
« وَ لَقَدْ صَدَقَكُمُ اللَّهُ وَعْدَهُ إِذْ تَحُسُّونَهُمْ بِإِذْنِهِ »
يعنى إذ تقتلونهم بأمره .