راست و استقامت ايشان از آسمان باران رحمت فرستد و از زمين گياه و نعمت روياند و درهاى خير و خوبى و سعادت به روى مردم بگشايد ، و بلاها و فتنهها بگرداند .
آن هفت گروه : اول پادشاهانند كه بندگان خداى را نگاهبانند ، و خلق در امان و زينهار ايشانند .
دوّم وزيرانند كه كار كشور پادشاه را راست مىدارند و بر سنّتهاى درست و صواب مىرانند .
سوّم معاونان و نمايندگان ايشانند كه در اطراف جهان از احوال مردم ايشان را آگاه مىسازند ، و ستمديدگان و ضعيفان را در گوشهها باز مىجويند ، و اگر گوسفندى بيمار در گوشهاى بماند كه او را درمان نكنند ، نخست نمايندگان و نايبان به آن بيمارى گرفتار شوند پس از آن وزيران و سپس پادشاهان !
چهارم دادگرانند كه حقوق مردم را بر مردم نگاه مىدارند و دستهاى نادرستان و ستمكاران و بزهكاران و سركشان را با نيروى عدل و داد و به پشت گرمى پادشاه ، دست ستمكاران از سر ستمكشان و ناتوانان كوتاه مىكنند .
پنجم گواهان عدلند كه به گفتار و گواهى ايشان حق را از باطل جدا مىكنند و حق به صاحب آن مىرسانند .
و اين ويژهء امّت محمّد است كه اداء شهادت و تحمّل و قبول آن چنان كه درين امّت است در ديگر امّتها نيست !
ششم دانايان و دانشمندانند كه وارث و نايب پيغمبرانند و دين اسلام را دلالانند ، كه مردم را بر جادهء دين ، به سوى حق مىرانند .
هفتم درويشانند و صوفيان ، كه در ازل گزيدگان بودند و در ابد رستگارانند و امروز خاصّان و نزديكانند و فردا در جايگاه راستى و ايمنى نشينند .
سوره 22 آيه 52
52 -
وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَسُولٍ وَ لا نَبِيٍّ إِلَّا إِذا تَمَنَّى أَلْقَى الشَّيْطانُ فِي أُمْنِيَّتِهِ .
پيغمبران و فرستادگان خدا كه نشان سعادت و اقبال بر درگاه سينهء آنان نصب كرده و كليد خزانهء خيرات و طاعات در كف كفايت ايشان نهاده و ديوار عصمت به گرد زندگانى ايشان كشيده ، كى و چگونه صورت بندد كه لشكر شيطان راه به ساحت اقبال ايشان برد ؟ يا مكر و شيطنت ابليس ، پيرامون دل ايشان گردد ؟ . بلى ، آن مهتر عالم و سيّد فرزند آدم را در خواندن قرآن سكوتها بود كه در آن سكوتها در درياى معانى آيات فرورفتى ! و شيطان آنگونه موقع را غنيمت دانسته و به لفظ خويش با همهمهء كلمات و الفاظى در ميان كلمات قرآن مىافكند كه آن كلمات شيطانى را پيغمبر تلفظ كرد ليكن آن كلمات آسمانى نبودند ! و خداوند خواست كه قومى را در آن امر به آزمايش آورد و منافقان و مشركان در ته فتنه افتادند و در نفاق و شقاق بيفزودند و مؤمنان به توفيق الهى و عصمت خدائى ، حق از باطل بشناختند و در راه راست رفتند .
تفسير لفظى [ آيات 58 الى 78 ]
58 -
وَ الَّذِينَ هاجَرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ قُتِلُوا أَوْ ماتُوا لَيَرْزُقَنَّهُمُ اللَّهُ رِزْقاً حَسَناً وَ إِنَّ اللَّهَ لَهُوَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ .
كسانى كه از بهر خدا و در راه خدا مهاجرت كرده و كشته شده يا مردند ، به راستى خداوند آنان را روزى نيكو دهد كه خدا بهترين روزىدهندگان است .
59 -
لَيُدْخِلَنَّهُمْ مُدْخَلًا يَرْضَوْنَهُ وَ إِنَّ اللَّهَ لَعَلِيمٌ حَلِيمٌ .
ايشان را به جائى درآورد كه خوشآيند و پسند آنها باشد كه خداوند دانا و بردبار است .