102 -
لا يَسْمَعُونَ حَسِيسَها وَ هُمْ فِي مَا اشْتَهَتْ أَنْفُسُهُمْ خالِدُونَ .
آن كسان آواز آتش را نمىشنوند و در آنچه دلهاشان خواهان است جاويدانند .
103 -
لا يَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الْأَكْبَرُ وَ تَتَلَقَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ هذا يَوْمُكُمُ الَّذِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ .
بيم مهين و ترس بزرگ آنان را اندوهگين نكند و فرشتگان به ديدن آنها مىآيند و مىگويند : اين است آن روزى كه به شما وعده داده شده بود .
104 -
يَوْمَ نَطْوِي السَّماءَ كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِ كَما بَدَأْنا أَوَّلَ خَلْقٍ نُعِيدُهُ وَعْداً عَلَيْنا إِنَّا كُنَّا فاعِلِينَ .
آن روز كه آسمانها را درنورديم ، مانند درنورديدن نوشتهها در كتاب و در نامهها است ، همچنانكه مردم را در آغاز آفريديم ، دوباره آفرينش آنها را از سر گيريم همان گونه كه وعده داده بوديم ، ما اين كار را كنندهايم .
105 -
وَ لَقَدْ كَتَبْنا فِي الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُها عِبادِيَ الصَّالِحُونَ .
هرآينه در كتاب ( آسمانى داود ) در زبور بعد از يادها كه در آن كرديم ، نوشتيم كه : بندگان صالح من وارث زمين خواهند بود و آنان در اين جهان از جهانيان ميراث برند .
106 -
إِنَّ فِي هذا لَبَلاغاً لِقَوْمٍ عابِدِينَ .
در اين سخن ( قرآن ) آگاهى است براى گروه خداپرستان .
107 -
وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ .
ما تو را نفرستاديم مگر رحمت و بخشايش براى جهانيان .
108 -
قُلْ إِنَّما يُوحى إِلَيَّ أَنَّما إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ فَهَلْ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ .
بگو ( اى محمّد ) كه به من پيغام و فرمان مىدهند كه خداى شما يكتا و يگانه است ، پس آيا شما گردن مىنهيد و مىگرويد ؟
109 -
فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ آذَنْتُكُمْ عَلى سَواءٍ وَ إِنْ أَدْرِي أَ قَرِيبٌ أَمْ بَعِيدٌ ما تُوعَدُونَ .
( اى محمّد ) اگر آنان از اسلام برگردند ، تو بگو من شما را همسان آگاه كردم و من نمىدانم كه آيا آنچه به شما وعده مىدهند ( از رستاخيز و عذاب ) نزديك است يا دور ؟
110 -
إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ مِنَ الْقَوْلِ وَ يَعْلَمُ ما تَكْتُمُونَ .
خداوند بلند گفتن هر سخن را مىداند و آنچه شما پنهان مىداريد هم مىداند .
111 -
وَ إِنْ أَدْرِي لَعَلَّهُ فِتْنَةٌ لَكُمْ وَ مَتاعٌ إِلى حِينٍ .
من نمىدانم شايد اين ( گذاشتن شما به درنگ و نشتابيدن به عذاب ) آزمايش شما است ؟ و برخوردارى چندى است تا روز رستاخيز ؟
112 -
قالَ رَبِّ احْكُمْ بِالْحَقِّ وَ رَبُّنَا الرَّحْمنُ الْمُسْتَعانُ عَلى ما تَصِفُونَ .
بگو پروردگارا ، كار بسزا برگزار كن و خداى ما رحمن است كه يارى خواستن از او است در كشيدن بار آن ناسزاها و دروغها كه او را به آنها مىستائيد !
تفسير ادبى و عرفانى
سوره 21 آيه 101
101 -
إِنَّ الَّذِينَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِنَّا الْحُسْنى .
آيه . در بدايت عنايت بايد ، تا در نهايت ولايت باشد ، يك ذرّه عنايت ازلى بهتر از نعيم دو جهانى است ، او را كه نواختند در ازل نواختند و او را كه خواندند در ازل خواندند ، دوستان او در ازل جام لطف نوشيدند و جامهء فضل پوشيدند ، خلعتها در ازل بنام دوستان دوخته و پرداخته و امروز آن را مىرساند ! دير است كه با تو راز مىگويند و تو اكنون مىشنوى ! جلال عزّت او قديم است و تو امروزى دانى ، اين است