نام زده مرگ او ، در اين آفرينش خواب ( كه نه مرگ صرف است نه زندگانى صرف ) نشانها است كسانى را كه انديشه مىكنند .
43 -
أَمِ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ شُفَعاءَ قُلْ أَ وَ لَوْ كانُوا لا يَمْلِكُونَ شَيْئاً وَ لا يَعْقِلُونَ .
يا آنكه جز خداى يگانه ( براى خود ) شفيع مىگيرند ! بگو اى محمّد ، هرچند كه آنها مالك چيزى نباشند و هيچ چيز درنيابند ؟
44 -
قُلْ لِلَّهِ الشَّفاعَةُ جَمِيعاً لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ .
بگو اى پيغمبر ، شفاعت همگى با خداى يگانه است كه او راست پادشاهى آسمانها و زمين و همگى را بسوى او برند .
45 -
وَ إِذا ذُكِرَ اللَّهُ وَحْدَهُ اشْمَأَزَّتْ قُلُوبُ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ وَ إِذا ذُكِرَ الَّذِينَ مِنْ دُونِهِ إِذا هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ .
آنگاه كه خداى را به يكتائى نام برند ، دلهاى آنها كه به رستاخيز ايمان ندارند مىرمد ( مشمئزّ مىشود ) و آنگاه كه پيش ايشان از خدايان ديگر ياد كنند ، ايشان تازهروى و شاد مىشوند .
46 -
قُلِ اللَّهُمَّ فاطِرَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ عالِمَ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ أَنْتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبادِكَ فِي ما كانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ .
بگو ( اى پيغمبر ) خداى آفرينندهء آسمانها و زمين و داناى نهان و آشكار ، تو آنى كه ميان بندگانت در آنچه باهم اختلاف دارند ، داورى مىكنى .
47 -
وَ لَوْ أَنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا ما فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً وَ مِثْلَهُ مَعَهُ لَافْتَدَوْا بِهِ مِنْ سُوءِ الْعَذابِ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ بَدا لَهُمْ مِنَ اللَّهِ ما لَمْ يَكُونُوا يَحْتَسِبُونَ .
اگر آنان كه كافر شدند مالك تمام روى زمين باشند و يك برابر آن هم با آن فدا كنند و خويشتن را از بدى عذاب رستاخيز بازخريد كنند ، از جانب خداوند ايشان را كارى و چيزى نمايان شود كه هرگز در پندار آنها نبود ( و مىفهمند كه بازخريد نمىشوند ) .
48 -
وَ بَدا لَهُمْ سَيِّئاتُ ما كَسَبُوا وَ حاقَ بِهِمْ ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ .
و پيش آيد آنها را بدى آنچه مىكردند ، و فرا ايشان را سر نشست ( رسيد به آنها ) آنچه كه مىخنديدند و استهزا مىكردند !
49 -
فَإِذا مَسَّ الْإِنْسانَ ضُرٌّ دَعانا ثُمَّ إِذا خَوَّلْناهُ نِعْمَةً مِنَّا قالَ إِنَّما أُوتِيتُهُ عَلى عِلْمٍ بَلْ هِيَ فِتْنَةٌ وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ .
چون به انسان زيانى رسد ما را مىخواند ! پس از آن هرگاه ما او را نعمت اين جهانى بخشيم ، گويد من اين مال و اين نعمت را از دانش و زيركى خود به دست آوردم ! نه چنان است ، بلكه اين آزمايشى است ( براى آنها ) ليكن بيشتر آنها نمىدانند .
50 -
قَدْ قالَهَا الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَما أَغْنى عَنْهُمْ ما كانُوا يَكْسِبُونَ .
اين سخنان را كسان پيش از اينان هم گفتهاند ولى ايشان را سود نداشت و آنچه را كه مىساختند به كار نيامد .
51 -
فَأَصابَهُمْ سَيِّئاتُ ما كَسَبُوا وَ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْ هؤُلاءِ سَيُصِيبُهُمْ سَيِّئاتُ ما كَسَبُوا وَ ما هُمْ بِمُعْجِزِينَ .
پس بديهائى كه كردند به ايشان رسيد و آنان كه كافر شدند ، از آن بديها به آنها هم خواهد رسيد بديهائى كه خود ساخته و كردهاند و آنها بر ما پيش نشوند و عاجز نسازند .
52 -
أَ وَ لَمْ يَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ وَ يَقْدِرُ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ .
آيا ندانستند كه خداى يگانه روزى هركس را كه بخواهد فراخ مىگستراند و تنگ مىكند ؟ همانا در