37 -
وَ الشَّياطِينَ كُلَّ بَنَّاءٍ وَ غَوَّاصٍ .
و ديوها ( شيطانها ) و بنّاها را فرمانبردار او كرديم ( تا براى او محرابها و تمثالها بسازند ) و گوهرجوها در دريا به فرمان او كرديم ( تا به درياها فروروند و لؤلؤ و مرواريد براى او آورند ) .
38 -
وَ آخَرِينَ مُقَرَّنِينَ فِي الْأَصْفادِ .
و ديگران را ( ديوها ) در بندها استوار كرده ( تا از آسيب آنها در امان باشد ) .
39 -
هذا عَطاؤُنا فَامْنُنْ أَوْ أَمْسِكْ بِغَيْرِ حِسابٍ .
خداوند فرمود : اين پادشاهى تو ، بخشيدهء ما است ، خواهى ببخش يا نگاهدار بىشماره براى خودت !
40 -
وَ إِنَّ لَهُ عِنْدَنا لَزُلْفى وَ حُسْنَ مَآبٍ .
و او را ( فردا ) نزد ما نزديكى و نيكو سرانجام است .
41 -
وَ اذْكُرْ عَبْدَنا أَيُّوبَ إِذْ نادى رَبَّهُ أَنِّي مَسَّنِيَ الشَّيْطانُ بِنُصْبٍ وَ عَذابٍ .
اى محمّد ياد كن داستان بنده ما را ايّوب ( براى خويشانت ) هنگامى كه به آواز ، خداى خويش را خواند و گفت : كه ديو به من رنجورى و عذاب رسانيد ! « 1 »
42 -
ارْكُضْ بِرِجْلِكَ هذا مُغْتَسَلٌ بارِدٌ وَ شَرابٌ .
( جبرئيل او را گفت ) پاى بر زمين زن ، اين يك آب خويشتن شوى تو است هم سرد و هم آشامهء تو است ( آشاميدنى ) .
43 -
وَ وَهَبْنا لَهُ أَهْلَهُ وَ مِثْلَهُمْ مَعَهُمْ رَحْمَةً مِنَّا وَ ذِكْرى لِأُولِي الْأَلْبابِ .
و كسان او را به او بخشيديم و هم چندان با ايشان از فرزندان و بردگان داديم ! بخشايشى از ما و يادگارى براى زيركان و خردمندان امّت !
44 -
وَ خُذْ بِيَدِكَ ضِغْثاً فَاضْرِبْ بِهِ وَ لا تَحْنَثْ إِنَّا وَجَدْناهُ صابِراً نِعْمَ الْعَبْدُ إِنَّهُ أَوَّابٌ .
و گفتيم بدست خود دستهء خس و خاشه گير و با آن ، زن خود را ( كه خلاف كرده و قسم خوردى او را بزنى ) بزن و سوگند خويش را مشكن . ما ايّوب را شكيبا يافتيم و نيك بندهايست كه همواره سروكار او و بازگشت او با من است .
45 -
وَ اذْكُرْ عِبادَنا إِبْراهِيمَ وَ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ أُولِي الْأَيْدِي وَ الْأَبْصارِ .
( اى محمّد ) بندگان ما را ابراهيم و اسحاق و يعقوب ياد كن ، كه صاحبان دستگاهها و باريكبينىها و باريكدانىهااند .
46 -
إِنَّا أَخْلَصْناهُمْ بِخالِصَةٍ ذِكْرَى الدَّارِ .
ما آنها را صافى كرديم و برگزيدهء صافى گزيدنى ! تا گيتى بود از ايشان ياد نيكو كنند .
47 -
وَ إِنَّهُمْ عِنْدَنا لَمِنَ الْمُصْطَفَيْنَ الْأَخْيارِ .
و ايشان به نزد ما از بهترين برگزيدگانند !
48 -
وَ اذْكُرْ إِسْماعِيلَ وَ الْيَسَعَ وَ ذَا الْكِفْلِ وَ كُلٌّ مِنَ الْأَخْيارِ .
( اى محمد ) ياد كن اسماعيل و يسع و ذو الكفل كه همه آنها از بهنيانند .
49 -
هذا ذِكْرٌ وَ إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ لَحُسْنَ مَآبٍ .
اين است يادكرد از ايشان ( و سخن دربارهء ايشان ) و پرهيزگاران را بازگشتى نيكو و پسنديده است .
50 -
جَنَّاتِ عَدْنٍ مُفَتَّحَةً لَهُمُ الْأَبْوابُ .
بهشتهاى هميشهاى كه درهاى آن براى آنان گشوده است .
51 -
مُتَّكِئِينَ فِيها يَدْعُونَ فِيها بِفاكِهَةٍ كَثِيرَةٍ وَ شَرابٍ .
آرميدگان بىبيم در آن سراها ، در آنجا ميوههاى فراوان و شرابهاى فراوان مىخواهند !
هامش
( 1 ) قصهء ايوب و بلاهاى و بخشش و بهبودى او در قسمت تفسير عرفانى مفصل شرح داده شده .