از آنها بيم زد ، آنها گفتند : مترس ما دو تنيم به داورى ( پيش تو آمديم ) از ما دو تن يكى بر ديگرى افزونى مىجويد ، پس تو ميان ما به راستى داورى كن ، و در حكم بيداد مكن و از اندازه درمگذران ، و ما را راه راست بنماى .
23 -
إِنَّ هذا أَخِي لَهُ تِسْعٌ وَ تِسْعُونَ نَعْجَةً وَ لِيَ نَعْجَةٌ واحِدَةٌ فَقالَ أَكْفِلْنِيها وَ عَزَّنِي فِي الْخِطابِ .
اين برادر من داراى 99 ميش است ، و من يك ميش دارم ، مىگويد آن گوسفند را فرا من كن و مرا خداوند آن دان ! و مرا در سخن گفتن باز شكند و به چيره زبانى بر من زور كند !
24 -
قالَ لَقَدْ ظَلَمَكَ بِسُؤالِ نَعْجَتِكَ إِلى نِعاجِهِ وَ إِنَّ كَثِيراً مِنَ الْخُلَطاءِ لَيَبْغِي بَعْضُهُمْ عَلى بَعْضٍ إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ قَلِيلٌ ما هُمْ .
داود گفت : بر تو ستم كرده است به خواستن ميش تو كه با ميشهاى او بهم باشند ! و بسيارى از همكاران و انبازان بر يكدگر فزونى مىجويند ! مگر كسانى كه گرويدند و كارهاى نيك كردند و آنان اندكند .
وَ ظَنَّ داوُدُ أَنَّما فَتَنَّاهُ فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهُ وَ خَرَّ راكِعاً وَ أَنابَ .
و داود گمان برد كه ما او را مىآزموديم ، پس از پروردگارش آمرزش خواست و به سجده درآمد و به دل و آهنگ با ما گشت !
25 -
فَغَفَرْنا لَهُ ذلِكَ وَ إِنَّ لَهُ عِنْدَنا لَزُلْفى وَ حُسْنَ مَآبٍ .
پس او را بيامرزيديم و او راست نزد ما قرب و نزديكى ! و نيكو بازگشت و سرانجام !
26 -
يا داوُدُ إِنَّا جَعَلْناكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَ لا تَتَّبِعِ الْهَوى فَيُضِلَّكَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ .
اى داود ، تو را در زمين خليفه و پسرو حكم خويش كرديم ، پس ميان مردمان به راستى و حق داورى كن ، و پسرو دل و خواستهء او مباش كه تو را از راه خدا و دادگسترى گمراه كند .
إِنَّ الَّذِينَ يَضِلُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ لَهُمْ عَذابٌ شَدِيدٌ بِما نَسُوا يَوْمَ الْحِسابِ .
كسانى كه از راه خدا گمراه شدند آنان راست عذابى سخت ، به سبب آنكه روز حساب را فراموش كردند و كار كردن براى آن روز را بگذاشتند !
27 -
وَ ما خَلَقْنَا السَّماءَ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما باطِلًا ذلِكَ ظَنُّ الَّذِينَ كَفَرُوا فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ كَفَرُوا مِنَ النَّارِ .
ما آسمان و زمين و آنچه ميان آنها است بيهوده و به ناكارى نيافريديم ، اين پندار ناگرويدگان است ، واى بر كسانى كه كافر شدند و بر ناگرويدگان از آتش دوزخ !
28 -
أَمْ نَجْعَلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ كَالْمُفْسِدِينَ فِي الْأَرْضِ أَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِينَ كَالْفُجَّارِ .
آيا ما كسانى را كه ايمان آوردند و كارهاى نيك كردند ، چون گزافكاران در زمين كنيم ؟
( كه به تباهى روند ) يا پرهيزكاران را مانند بدكاران كنيم ؟
29 -
كِتابٌ أَنْزَلْناهُ إِلَيْكَ مُبارَكٌ لِيَدَّبَّرُوا آياتِهِ وَ لِيَتَذَكَّرَ أُولُوا الْأَلْبابِ .
( اى محمّد ) نامهاى كه به تو فرستاديم بركت كرده است ( بر خوانندگان و نيوشندگان ) كه بر پى آن مىروند و در وى انديشند و تا زيركان و خردمندان نيز پند يابند .
تفسير ادبى و عرفانى
سوره 38 آيه 18
18 -
إِنَّا سَخَّرْنَا الْجِبالَ مَعَهُ يُسَبِّحْنَ بِالْعَشِيِّ وَ الْإِشْراقِ .
تسبيح كوهها و سنگها با داود از آن غيبها است كه نادر يافته پذيرفته است و آن را گردن نهاده ، اگرچه بر عقلها پوشيده ، از قدرت خداوند دور