ما روز رستاخيز همهء ماها را باهم خواهد آورد ، پس از آن ميان ماها به داورى درست و راست كار گشايد ، و او حاكم كارگشاى دانا است .
27 -
قُلْ أَرُونِيَ الَّذِينَ أَلْحَقْتُمْ بِهِ شُرَكاءَ كَلَّا بَلْ هُوَ اللَّهُ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ .
بگو ، به من بنمائيد آن شريكانى كه با خدا به شريكى مىبنديد ، ( از بتان يا فرشتگان ) ، نه ! شريكى نيست ، بلكه اوست خداى توانا و دانا .
28 -
وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلَّا كَافَّةً لِلنَّاسِ بَشِيراً وَ نَذِيراً وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ .
ما تو را نفرستاديم مگر براى همهء مردمان كه آنان را بشارت دهى و بيم نمائى ! ليكن بيشتر مردم اين را نمىدانند .
29 -
وَ يَقُولُونَ مَتى هذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ .
و مىگويند : اين وعده كه مىدهى كجا است اگر راست مىگوئيد ؟
30 -
قُلْ لَكُمْ مِيعادُ يَوْمٍ لا تَسْتَأْخِرُونَ عَنْهُ ساعَةً وَ لا تَسْتَقْدِمُونَ .
بگو : هنگام وعدهء شما روزى است كه نه يك ساعت تأخير ( پس ) مىشود و نه يك ساعت تقديم ( پيش ) !
31 -
وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لَنْ نُؤْمِنَ بِهذَا الْقُرْآنِ وَ لا بِالَّذِي بَيْنَ يَدَيْهِ وَ لَوْ تَرى إِذِ الظَّالِمُونَ مَوْقُوفُونَ عِنْدَ رَبِّهِمْ يَرْجِعُ بَعْضُهُمْ إِلى بَعْضٍ الْقَوْلَ .
كافران گفتند : ما هرگز به اين قرآن نمىگرويم و نه به آنكه پيش از ان بود ( از رسول و كتاب ) و اگر بينى كافران را هنگامى كه نزد خداوند بازداشته شدند ، با يكدگر سخن باز مىكنند .
يَقُولُ الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا لِلَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا لَوْ لا أَنْتُمْ لَكُنَّا مُؤْمِنِينَ .
بيچاره گرفتگان و ضعيفان به گردنكشان مىگويند : اگر شما نبوديد ما ايمان مىآورديم .
32 -
قالَ الَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا لِلَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا أَ نَحْنُ صَدَدْناكُمْ عَنِ الْهُدى بَعْدَ إِذْ جاءَكُمْ بَلْ كُنْتُمْ مُجْرِمِينَ .
گردنكشان به بيچارگان گفتند : آيا ما شما را از راست رفتن و از پيغام پذيرفتن بازداشتيم پس از آنكه ( پيغمبر ) آمد ؟ نه ، بلكه شما خود گناهكار بوديد !
33 -
وَ قالَ الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا لِلَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا بَلْ مَكْرُ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ إِذْ تَأْمُرُونَنا أَنْ نَكْفُرَ بِاللَّهِ وَ نَجْعَلَ لَهُ أَنْداداً ،
و بيچارگان به گردنكشان گفتند : بلكه ساز و حيلهء بد شما در شب و روز بود كه ما را مىفرموديد تا به خداى يگانه كافر شويم و او را همتايان گوئيم
وَ أَسَرُّوا النَّدامَةَ لَمَّا رَأَوُا الْعَذابَ وَ جَعَلْنَا الْأَغْلالَ فِي أَعْناقِ الَّذِينَ كَفَرُوا هَلْ يُجْزَوْنَ إِلَّا ما كانُوا يَعْمَلُونَ .
و با يكدگر در نهان هنگامى كه عذاب را ديدند پشيمانى مىنمودند ! و ما غلها در گردن كافران كنيم و به آنها پاداش ندهند جز به آنچه كه مىكردند .
34 -
وَ ما أَرْسَلْنا فِي قَرْيَةٍ مِنْ نَذِيرٍ إِلَّا قالَ مُتْرَفُوها إِنَّا بِما أُرْسِلْتُمْ بِهِ كافِرُونَ .
و ما به هيچ شهر ، آگاهكننده و بيمدهنده نفرستاديم مگر آنكه بىنيازان و اسرافكاران مردم آنجا گفتند : ما به آنچه شما فرستاده شدهايد كافريم !
35 -
وَ قالُوا نَحْنُ أَكْثَرُ أَمْوالًا وَ أَوْلاداً وَ ما نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ .
و كافران گفتند : ما بيش از شما دارائى و فرزند داريم و ما را عذاب نخواهند كرد !
36 -
قُلْ إِنَّ رَبِّي يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ وَ يَقْدِرُ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ .