65 -
يَوْمَ تُقَلَّبُ وُجُوهُهُمْ فِي النَّارِ يَقُولُونَ يا لَيْتَنا أَطَعْنَا اللَّهَ وَ أَطَعْنَا الرَّسُولَا .
آن روز كه روىهاى آنان در آتش مىگردانند ، مىگويند : اى كاش ما خدا را فرمان بردمى و رسول او را فرمان بردمى !
67 -
وَ قالُوا رَبَّنا إِنَّا أَطَعْنا سادَتَنا وَ كُبَراءَنا فَأَضَلُّونَا السَّبِيلَا .
كافران گفتند : پروردگارا ، ما بزرگان و مهتران خود را اطاعت كرديم ، پس آنها ما را گمراه كردند و ما را از راه برون بردند .
68 -
رَبَّنا آتِهِمْ ضِعْفَيْنِ مِنَ الْعَذابِ وَ الْعَنْهُمْ لَعْناً كَبِيراً .
پروردگارا ، عذاب آنان را دوچندان كن و برايشان لعنت كن لعنتى بزرگ !
69 -
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَكُونُوا كَالَّذِينَ آذَوْا مُوسى فَبَرَّأَهُ اللَّهُ مِمَّا قالُوا وَ كانَ عِنْدَ اللَّهِ وَجِيهاً .
اى كسانى كه ايمان آوردند ، مانند كسانى كه موسى را رنجانيدند مباشيد كه خداوند او را از آنچه كافران گفتند پاك و تبرئه كرد ! و موسى نزد خداوند روىشناس باشكوه بود !
70 -
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ قُولُوا قَوْلًا سَدِيداً .
اى مؤمنان از خشم خداوند بترسيد و سخن را پاك و راست و درست بگوئيد .
71 -
يُصْلِحْ لَكُمْ أَعْمالَكُمْ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَقَدْ فازَ فَوْزاً عَظِيماً .
( گفتار راست بگوئيد ) تا كار شما را ( خداوند ) بازسازد و به اصلاح آورد ، و گناهان شما را بيامرزد و هركس خدا و رسولش را فرمان برد ، هرآينه رسته است رستنى بزرگ و پيروز آمد پيروزى بزرگوار !
72 -
إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمانَةَ عَلَى السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ الْجِبالِ فَأَبَيْنَ أَنْ يَحْمِلْنَها وَ أَشْفَقْنَ مِنْها وَ حَمَلَهَا الْإِنْسانُ إِنَّهُ كانَ ظَلُوماً جَهُولًا .
ما امانت دين را بر آسمانها و زمين عرضه داشتيم ، آنها از برداشت آن ابا كردند ( و بازنشستند ) و از آن ترسيدند ( از تاوان آن ) و آدم صفى فراايستاد و در گردن خويش كرد ! كه اين آدمى ستمكار و نادان بود ! ( كه چنين بار سنگينى را به دوش گرفت ! ) « 1 »
73 -
لِيُعَذِّبَ اللَّهُ الْمُنافِقِينَ وَ الْمُنافِقاتِ وَ الْمُشْرِكِينَ وَ الْمُشْرِكاتِ وَ يَتُوبَ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً .
تا خداوند دورويان مرد و زن و انبازگران مرد و زن را عذاب كند و توبهء مردان و زنان باايمان پذيرد ، كه خداوند آمرزنده و مهربان و بخشاينده است .
تفسير ادبى و عرفانى
سوره 33 آيه 53
53 -
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ إِلَّا أَنْ يُؤْذَنَ لَكُمْ .
آيه . اين خطاب به صحابه رسول است مىگويد : اى شما كه مؤمنانيد ، انصار نبوّت و رسالت و ائمّهء اهل سعادتيد ، و اركان خلايق و برهان حقايقيد ، چون به قصد ديدن آن مهتر عالم بيرون آئيد و آرزوى مشاهدت در دل داريد ، بنگريد كه بىدستور ( اذن ) قدم در حرم عزّ وى ننهيد و چون دررويد ، ادب حضرتش بجاى آريد ، نمىدانيد كه ادب نهايت قال و بدايت حال است
هامش
( 1 ) در خبر است كه چون خداوند امانت را بر آدم صفى عرضه داشت پرسيدند : خدايا ، در پذيرفتن آن مرا چه باشد ؟ فرمود : اگر كار خوب كردى پاداش خوب و اگر كار بد كردى كيفر بد مىبينى ! و چون پذيرفتى تو را يارى كنم ، پس چشم را از حرام بپوش و زبان از بدگوئى ببندد ! و ناموس و عورت را مكشوف مدار كه اينها همه امانت من است و به آنها خيانت مكن ! !