45 -
يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَرْسَلْناكَ شاهِداً وَ مُبَشِّراً وَ نَذِيراً .
اى پيغامبر ، ما تو را بر مؤمنان فرستاديم تا گواه و بشارت ده و بيم ده باشى ( و بر تبليغ ديگر پيمبران نيز گواه باشى ) .
46 -
وَ داعِياً إِلَى اللَّهِ بِإِذْنِهِ وَ سِراجاً مُنِيراً .
( تو را فرستاديم ) تا خوانندهء خلق بسوى خدا باشى به اذن ( فرمان ) او و چراغى روشنى ده باشى .
47 -
وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ بِأَنَّ لَهُمْ مِنَ اللَّهِ فَضْلًا كَبِيراً .
و مؤمنان را بشارت ده كه براى ايشان از جانب خداى نيكوئى بزرگى است .
48 -
وَ لا تُطِعِ الْكافِرِينَ وَ الْمُنافِقِينَ وَ دَعْ أَذاهُمْ وَ تَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ وَ كَفى بِاللَّهِ وَكِيلًا .
كافران و دورويان را اطاعت مكن و رنجاندن آنها را بگذار ( شكيبا باش بر آزار آنها ) و به خدا توكّل كن ( پشت باز كن ) و خداوند كارسازى است بسنده ( كافى ) .
49 -
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا نَكَحْتُمُ الْمُؤْمِناتِ ثُمَّ طَلَّقْتُمُوهُنَّ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَمَسُّوهُنَّ فَما لَكُمْ عَلَيْهِنَّ مِنْ عِدَّةٍ تَعْتَدُّونَها فَمَتِّعُوهُنَّ وَ سَرِّحُوهُنَّ سَراحاً جَمِيلًا .
اى كسانى كه ايمان آوردند ، هنگامى كه زن باايمان را به زنى گرفتيد ، پس از آن آن را طلاق داديد ( پاى گشاده كنيد ) پيش از آنكه با ايشان به جماع ( هم خوابى ) برسيد ، برايشان نگاهدارى عدّهء طلاق لازم نيست ، پس شما ايشان را چيزى دهيد و آزاد گذاريد آزادى نيكوئى .
50 -
يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَحْلَلْنا لَكَ أَزْواجَكَ اللَّاتِي آتَيْتَ أُجُورَهُنَّ وَ ما مَلَكَتْ يَمِينُكَ مِمَّا أَفاءَ اللَّهُ عَلَيْكَ وَ بَناتِ عَمِّكَ وَ بَناتِ عَمَّاتِكَ وَ بَناتِ خالِكَ وَ بَناتِ خالاتِكَ اللَّاتِي هاجَرْنَ مَعَكَ .
اى پيغمبر ما به تو حلال كرديم زنانى كه به زنى مىگيرى و كابين ( كاوين ) آنها را مىدهى و آنچه برده ( كنيز ) مىگيرى از آنها كه خداوند با تو گرداند و در دست تو دهد . و ( همچنين ) دخترعموها و دخترعمّهها و دختر خالهها و دختر دائيها آن كسانى كه با تو به مدينه هجرت كردند ( همه بر تو حلالند ) .
وَ امْرَأَةً مُؤْمِنَةً إِنْ وَهَبَتْ نَفْسَها لِلنَّبِيِّ إِنْ أَرادَ النَّبِيُّ أَنْ يَسْتَنْكِحَها خالِصَةً لَكَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ قَدْ عَلِمْنا ما فَرَضْنا عَلَيْهِمْ فِي أَزْواجِهِمْ وَ ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُمْ لِكَيْلا يَكُونَ عَلَيْكَ حَرَجٌ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً .
( نيز بر تو حلال كرديم ) زن باايمانى اگر بخواهد خود را به پيغمبر دهد و پيغمبر هم بخواهد كه او را به زناشوئى گيرد ! ما او را براى تو حلال كرديم نه بر مؤمنان ، كه ما دانستيم آنچه براى آنها باز بريديم و آنچه بر آنها در باب زنهاشان و كنيزانشان برقرار كرديم تا بر تو ننگى و حرجى نباشد كه خداوند آموزنده و مهربان است .
51 -
تُرْجِي مَنْ تَشاءُ مِنْهُنَّ وَ تُؤْوِي إِلَيْكَ مَنْ تَشاءُ وَ مَنِ ابْتَغَيْتَ مِمَّنْ عَزَلْتَ فَلا جُناحَ عَلَيْكَ ذلِكَ أَدْنى أَنْ تَقَرَّ أَعْيُنُهُنَّ وَ لا يَحْزَنَّ وَ يَرْضَيْنَ بِما آتَيْتَهُنَّ كُلُّهُنَّ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ ما فِي قُلُوبِكُمْ وَ كانَ اللَّهُ عَلِيماً حَلِيماً .
از زنان خويش هركه خواهى دور دارى و هركه خواهى با خود مىدارى و هركه خواهى باز مىجوئى و از آنها كه دور كردهاى باز مىطلبى ، پس ( در اين سه كار ) تنگى بر تو نيست اين رفتار نزديكتر است به آنكه چشم زنها روشن شود و اندوهگين نباشند و به آنچه ( به هر سه گروه ) مىدهى ! خشنود باشند و خداوند آنچه در دلهاى شما است مىداند و دانا و شكيبا است .
52 -
لا يَحِلُّ لَكَ النِّساءُ مِنْ بَعْدُ وَ لا أَنْ تَبَدَّلَ بِهِنَّ مِنْ أَزْواجٍ وَ لَوْ أَعْجَبَكَ حُسْنُهُنَّ