شما نيستند ، و پسرخواندههاى شما پسر شما نيستند ! اين پسر خواندگى گفتهء خود شما است كه به زبان خويش مىگوئيد ! و خداوند سخن حق و راست مىگويد و او است كه راه راست را مىنمايد .
5 -
ادْعُوهُمْ لِآبائِهِمْ هُوَ أَقْسَطُ عِنْدَ اللَّهِ فَإِنْ لَمْ تَعْلَمُوا آباءَهُمْ فَإِخْوانُكُمْ فِي الدِّينِ وَ مَوالِيكُمْ وَ لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُناحٌ فِيما أَخْطَأْتُمْ بِهِ وَ لكِنْ ما تَعَمَّدَتْ قُلُوبُكُمْ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً .
آن پسران را به پدرهاشان بازخوانيد ، اين نزد خدا راستتر و درستتر است ، اگر پدران آنها را نشناسيد آنها برادران دينى شما هستند ، و مولاى ( آزاد كرده ) شما هستند ، و بر شما تنگى و گواهى نيست اگر به خطا سخنى از شما رفت ، ليكن گناه و تنگى در آن است كه به قصد دل سخن گفته باشيد ، و خداوند آمرزنده و بخشاينده است .
6 -
النَّبِيُّ أَوْلى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَ أَزْواجُهُ أُمَّهاتُهُمْ وَ أُولُوا الْأَرْحامِ بَعْضُهُمْ أَوْلى بِبَعْضٍ فِي كِتابِ اللَّهِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُهاجِرِينَ إِلَّا أَنْ تَفْعَلُوا إِلى أَوْلِيائِكُمْ مَعْرُوفاً كانَ ذلِكَ فِي الْكِتابِ مَسْطُوراً .
پيغمبر به مؤمنان نزديكتر و حقتر است از ايشان به خودشان ، و زنهاى او مادران ايشان است ، و خويشاوندان به يك دگر بعضى نسبت به بعض ديگر ( در بردن ارث ) در دين خدا ، از مؤمنان و مهاجران سزاوارترند ، مگر آنكه در وصيت خويش با كسان خود ( از ناگرويدگان ) بخواهيد نيكوئى كنيد ، و اين حكم در كتاب خدا بر خلق نبشته شده است .
7 -
وَ إِذْ أَخَذْنا مِنَ النَّبِيِّينَ مِيثاقَهُمْ وَ مِنْكَ وَ مِنْ نُوحٍ وَ إِبْراهِيمَ وَ مُوسى وَ عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَ أَخَذْنا مِنْهُمْ مِيثاقاً غَلِيظاً .
ياد كن ( اى محمّد ) هنگامى كه خداوند از پيغمبران ( كه به رسالت فرستاد ) پيمان گرفت ( بر وفاى به عهد و اداى امانت ) و از تو و از نوح و ابراهيم و موسى و عيسى و از همهء آنها پيمانى استوار گرفتيم .
8 -
لِيَسْئَلَ الصَّادِقِينَ عَنْ صِدْقِهِمْ وَ أَعَدَّ لِلْكافِرِينَ عَذاباً أَلِيماً .
پيمان از بهر آن ستد تا فردا ار راستگويان راستى آنها را پرسد و خداوند و ناگرويدگان را ( دروغگويان ) عذابى سخت و دردناك آماده ساخته است .
تفسير ادبى و عرفانى
سوره 33 آيه 0
بِسْمِ اللَّهِ .
آيه . بنام خداوندى كه صنايع شيرين و بدايع زيبا كرد ، سرائر عدم در صحراى وجود آشكار كرد ، طبايع متضاد ، بستهء آب و آتش و خاك و هوا كرد ، از قطرهء باران مرواريد لالا كرد ، و از آب دهان زنبور عسل مصفّى ساخت ، و از فضولات گاو ( دريائى ) ، عنبر سارا كرد ، و آب زلال از سنگ خارا بيرون كرد ، و ياقوت سرخ تعبيه در صخرهء صمّا كرد ، عيش مردمان را مهنّا و اسباب بندگى را مهيّا كرد ، هرچه بايست عطا كرد و هرچه شايست پيدا كرد ، و آنچه كرد به سزاى خويش نه به سزاى ما كرد !
پير طريقت گفت : خداوندا ، در ذات بىنظيرى ، در صفات بىمانندى و گناهكاران را آمرزگارى ، مفلسان را رازدارى ، زيبا صنع و شيرين گفتارى ، داناى رازها ، عالم اسرار و معيوبان را خريدارى ، درمانده را دستگير و بيچاره را دست يارى !