سوره 31 آيه 34
34 -
إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ .
آيه . در خبر درست است كه عربى نزد مصطفى آمد و گفت ( اى محمد ) ساعت ( قيامت ) كى است ؟ آن كس در آن ساعت از محبّت حقتعالى مىسوخت و درياى عشق در باطن او به موج آمده مىدانست كه علم هنگام رستاخيز نزد مصطفى نيست ! چون خوانده بود كه علم ساعت نزد خدا است امّا مىخواست كه از سر درد و سوز عشق خويش در آرزوى ديدار حق نفسى برآرد ! گفت : اى فرستادهء خدا ، شربتى كه چند سال است بر دست نياز خويش نهادهايم و وعدهء نوشيدن آن به قيامت دهند ، كى باشد كه ما آن شربت را نوش كنيم ، و در مشاهدهء جمال با كمال بىنهايت و بىبدايت بياسائيم ؟ مصطفى دانست كه درد وى از كجا است ، و شفاى وى چيست ؟ گفت : چه ساختهاى آن منزل را كه پرسى ؟ و به چه طمع مىدارى ؟ عرب گفت :
نماز و روزه بسيار نساختهام لكن خدا و رسول را دوست دارم ، حضرت فرمود : فردا هركسى با آن كس باشد كه او را دوست مىدارد « 1 » .
پير طريقت گفت : دليل يافت دوستى ، دو گيتى به دريا افكندن است و نشان دوستى ، با غير حق نپرداختن ! اوّل دوستى داغ است و آخر چراغ ، اوّل دوستى اضطرار است و ميانه انتظار و آخر ديدار .
چه باشد گر خورى صد سال تيمار * چو بينى دوست را يك بار ديدار !
سورهء - 32 - سجده - ( مكى ) 30 آيه
تفسير لفظى [ آيات 1 الى 15 ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
بنام خداوند فراخ بخشايش مهربان .
1 -
الم ،
اين حروف الفبا رمز فروفرستادن اين كتاب است :
2 -
تَنْزِيلُ الْكِتابِ لا رَيْبَ فِيهِ مِنْ رَبِّ الْعالَمِينَ .
شك در آن نيست كه ( آن كتاب ) از خداوند جهانيان است .
3 -
أَمْ يَقُولُونَ افْتَراهُ بَلْ هُوَ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْماً ما أَتاهُمْ مِنْ نَذِيرٍ مِنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُونَ .
يا مىگويند محمد اين كتاب را از خود فرانهاده ( درآورده ) ( نه چنين است ) بلكه سخن درست است از سوى خداوند ، تا بيم دهى گروهى را كه پيش از تو بيمدهندهاى به ايشان نيامده ، شايد آنان راه راست يابند .
4 -
اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوى عَلَى الْعَرْشِ ما لَكُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا شَفِيعٍ أَ فَلا تَتَذَكَّرُونَ .
خداى يگانه آن كسى است كه آسمانها و زمين و آنچه ميان آنها است در شش روز آفريد ، پس از آن بر عرش مستوى ( برقرارى به فراخور او ) قرار گرفت ، و شما را
هامش
( 1 ) طبق صريح اين آيه ، اين پنج دانش منحصر به خداوند است و بندگان را نمىرسد كه بطور كامل از آن دانش دارا باشند :
1 - علم رستاخيز ( دانستن روز قيامت ) . 2 - علم باريدن باران ( بدون اشتباه يا تأخير ) . 3 - علم پسر يا دختر بودن فرزند در شكم مادر ( بدون حدس و پيشبينى ) . 4 - هركس در فرداى نيامده چه كارى خواهد كرد ؟
5 - هركس در چه مكانى خواهد مرد ؟ - اين پنج علم بطور كامل مخصوص خداوند است و بندگان او ممكن است بوسيلهء وحى ( در مورد پيغمبران ) يا الهام ( در مورد اولياء و عرفا ) يا پيشبينى ناقص از روى قاعدهء علمى ( در مورد دانشمندان بزرگ جهان ) از آن علوم بهرهمند شوند .