سوره 29 آيه 45
45 -
إِنَّ الصَّلاةَ تَنْهى عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ .
آيه . يعنى از شأن مؤمن است كه از فحشاء و منكر دور باشد ، و همان گونه كه مؤمن بايد به خدا توكّل كند ، كه اگر نكرد از ايمان خارج نشده ، نمازگزار هم اگر ترك فحشاء و منكر نكرد از نمازگزاران خارج نشده ! ليكن از شأن نماز نهى فحشاء است و از شأن نمازگزار ترك فحشاء است !
بعضى چنين تفسير كردهاند : كه مراد از نماز در اينجا حقيقت نماز است كه در صورت نهى نمازگزار از ارتكاب فحشاء ، آن نماز حقيقى است و گرنه ، نماز صورى و طاهرى است ! بعضى ديگر فحشاء را دنيا و منكر را نفس انسانى تفسير كردهاند ( هرچه باشد نماز در ترك آن خالى از اثر نيست ! )
. . . وَ لَذِكْرُ اللَّهِ أَكْبَرُ .
آيه . يعنى ياد خدا بزرگتر است از اينكه فحشاء و منكر سلطهاى داشته باشند ! بلكه به احترام ياد خداوند ، گناهان كوچك بخشوده مىشود و عيبهاى بندگان پوشيده مىگردد ! كه فرمود : آنان كه مرتكب فحشاء مىشوند و به خود ستم مىكنند ، چون ياد خدا كنند و آمرزش خواهند ، خداوند گناهان آنها را مىآمرزد !
تفسير لفظى [ آيات 48 الى 69 ]
48 -
وَ ما كُنْتَ تَتْلُوا مِنْ قَبْلِهِ مِنْ كِتابٍ وَ لا تَخُطُّهُ بِيَمِينِكَ إِذاً لَارْتابَ الْمُبْطِلُونَ
تو ( اى محمّد ) پيش از قرآن هيچ نامهاى نخواندى و به دست خويش هرگز ننوشتى ( اگر چنين بود ) كژراهان و كژروان در گمان و شك افتادندى !
49 -
بَلْ هُوَ آياتٌ بَيِّناتٌ فِي صُدُورِ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ وَ ما يَجْحَدُ بِآياتِنا إِلَّا الظَّالِمُونَ .
( اين كتاب ساخته تو نيست ) بلكه نشانيها و سخنانى روشن است در دلهاى كسانى كه آنها را دانش دادند و باز ننشينند از پذيرفتن سخنان ما مگر ستمكاران .
50 -
وَ قالُوا لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْهِ آياتٌ مِنْ رَبِّهِ قُلْ إِنَّمَا الْآياتُ عِنْدَ اللَّهِ وَ إِنَّما أَنَا نَذِيرٌ مُبِينٌ .
كافران گفتند : چرا بر محمّد نشانههاى ( معجزههائى ) از پروردگارش بر او نازل نشده ؟ بگو ( اى محمّد ) همانا همهء نشانيها نزد خداوند است و من تنها بيمدهنده و رسانندهء آشكارفرمانم .
51 -
أَ وَ لَمْ يَكْفِهِمْ أَنَّا أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْكِتابَ يُتْلى عَلَيْهِمْ إِنَّ فِي ذلِكَ لَرَحْمَةً وَ ذِكْرى لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ .
آيا ايشان را بسنده نيست كه ما قرآن را بر تو فرستاديم كه بر آنها خوانده مىشود ؟ و به راستى در اين كتاب رحمت و يادگار براى گروهى است كه ايمان آوردهاند .
52 -
قُلْ كَفى بِاللَّهِ بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ شَهِيداً يَعْلَمُ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ الَّذِينَ آمَنُوا بِالْباطِلِ وَ كَفَرُوا بِاللَّهِ أُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ .
بگو ( اى محمد ) خداوند ميان من و شما گواهى بسنده است كه آنچه در آسمانها و زمين است مىداند و آنان كه به باطل گرويدند و به خدا كافر شدند آنها زيانكارانند .
53 -
وَ يَسْتَعْجِلُونَكَ بِالْعَذابِ وَ لَوْ لا أَجَلٌ مُسَمًّى لَجاءَهُمُ الْعَذابُ وَ لَيَأْتِيَنَّهُمْ بَغْتَةً وَ هُمْ لا يَشْعُرُونَ .
تو را به عذاب آوردن مىشتابانند ، و اگر نه آنكه براى عذاب ، هنگامى نامزد كردهاند ! هرآينه عذاب به ايشان آمدى ! و حقّا عذاب به ايشان خواهد آمد و آنان نمىدانند و از رسيدن عذاب ناآگاهند .